Baby, Persoonlijk, Zwanger

Een geboorteplan schrijven: ja of nee?

Een geboorteplan. Heb jij die gemaakt toen je zwanger was? Wat was voor jou persoonlijk belangrijk tijdens je bevalling? Ik scroll een beetje door mijn Facebooktimeline en kom deze vraag tegen in een groep waar ik lid van ben. Ik denk aan mijn eigen geboorteplan die ik puntsgewijs had opgesteld en meegenomen in mijn ziekenhuistas. Meteen gaan mijn gedachten naar mijn bevalling en dat ik toen geen moment heb gedacht aan al die bulletpoints die ik nauwkeurig en vastberaden had opgeschreven. Dat briefje heeft mijn tas nooit verlaten. Was dat nou wel zo nuttig dan, een geboorteplan?

Dat dat briefje nooit mijn tas uit is geweest is omdat ik destijds niet assertief genoeg ben geweest om het met mijn verloskundige vooraf te bespreken. Er was simpelweg nooit echt tijd ‘over’ tijdens afspraken. Ook toen de bevalling was gestart was er geen tijd voor, ik had nauwelijks tijd voor een hap lucht tussen de weeën.

Ik had geen uitgebreid geboorteplan, maar er stonden voor mij belangrijke dingen in. Zoals dat ik geen pijnbestrijding wilde, totdat ik écht niet meer kon en ik het zelf zou aangeven. Dat ik alleen met mijn vriend wilde zijn en alleen de noodzakelijke hulp en verpleging. Geen arts-assistenten of verpleegkundigen-in-opleiding, ik wilde rust. Geen oxytocine-prik om de placenta versneld te laten loslaten. En: ik wilde mijn kindje direct bij me hebben, huid-op-huid. Dat laatste was voor mij misschien wel het belangrijkst, ik wilde dolgraag dat de borstvoeding zou lukken en dit zou daaraan bijdragen.

Mijn ervaring

Ook al was er tijd geweest om het geboorteplan uitgebreid te bespreken en had iedereen in het ziekenhuis mijn wensen geweten, dan nog had ik er weinig aan gehad. Ik moest aan een infuus om de geboorte te versnellen, mijn kindje moest na het doorknippen van de navelstreng meteen weg voor controles, ik kreeg een oxytocine-prik en er kwamen om de haverklap mensen aan mijn bed.

En ik? Ik vond het allemaal best.

Achteraf weet ik: zo heeft dit moeten lopen. Die vele mensen aan mijn bed vertelden me namelijk hoe het met mijn zoon ging, dat mijn vriend met hem mee was, ze zorgden voor mij en gaven me het gevoel dat ik niet alleen was. Die placenta moest er echt uit op een gegeven moment, dus prima, die oxytocine-injectie. En ja, ik heb achteraf mijn ogen uit mijn hoofd gehuild omdat ik mijn grootste wens niet heb kunnen waarmaken. Dat plaatje waarbij mijn zoontje na de geboorte bij me zou liggen en ik met mijn vriend een uur lang verliefd naar hem zou staren voordat het bezoek zou komen. Dat doet nog steeds best pijn. Maar ik heb een gezond kind en ik ben dankbaar dat ik in het ziekenhuis ben bevallen waar direct gehandeld kon worden. En met die borstvoeding is het ook goedgekomen, gelukkig.

Geboorteplan: ja of nee?

Even terug naar dat geboorteplan: nu ik er op terugkijk, was mijn geboorteplan dan nutteloos? Nee. Integendeel, ik ben heel blij dat ik destijds de tijd heb genomen om stil te staan bij wat me te wachten stond en hoe ik graag zou willen dat het zou verlopen. Het was voor mij onderdeel van de voorbereiding op de bevalling en het moederschap. Dat het uiteindelijk anders is verlopen is okee, het was nodig voor het welzijn van mijn zoon en van mij. Dus ja, ik kan je aanraden om een geboorteplan te maken. Maak tijd vrij om te bedenken wat jij belangrijk vindt tijdens de bevalling en na de geboorte van jullie kindje. Maar houd ook in je achterhoofd dat er omstandigheden kunnen zijn waardoor niet alles verloopt zoals je graag wilt.

Geboorteplan schrijven

Een geboorteplan is geen officieel document en er is geen richtlijn hoe je zoiets schrijft. Het is bedoeld om jouw wensen, je angsten en je behoeftes kenbaar te maken dus schrijf of typ het zoals het in je opkomt. Denk na over wat je zou willen en wat je absoluut niet wilt. Waar wil je bevallen? Wie mag er bij je bevalling aanwezig zijn en wie niet? Waar zie je tegenop? Wil je pijnbestrijding als het nodig is en zo ja, wat dan? Maar ook: hoe wil je dat medisch personeel met je communiceert? En wie mag er voor jou beslissen als jij dat zelf niet meer kunt? En denk ook na over of je foto’s of video’s wilt en zo ja, waarvan (en waarvan niet).

Bespreek het geboorteplan met je partner. Hij of zij is degene die jouw belangen kan behartigen in the heat of the moment, als jij ligt te puffen en in je bubbel zit. Bespreek je geboorteplan ook tijdig met je verloskundige. Heb je altijd snel-snel afspraken zoals ik die had? Vraag dan om een extra afspraak waar hij/zij de tijd kan nemen om dit te bespreken samen met jou en je partner. Het zijn jouw wensen, het is jouw bevalling, jullie kindje, dus het is belangrijk genoeg om tijd vrij voor te maken.

Heb jij een geboorteplan gemaakt? En waarom wel of waarom niet?

 

Headerfoto: Shutterstock

Vorige bericht Volgende bericht

Misschien vind je dit ook leuk om te lezen

Reacties op Facebook

Geen reacties

Plaats een reactie