Tag

driftbui

Persoonlijk

25 momenten waarop ik het als moeder helemaal verkeerd doe (aldus de peuter)

Ik heb een peuter van ruim twee jaar die zowel in de ‘Nee!’ als in de ‘Waarom?’ fase zit. Een driftbui is haar op zijn zachtst gezegd niet vreemd. Al is het wel zo dat sinds zij beter is gaan praten, de driftbuien minder lang en intensief zijn geworden. Het zijn meer een soort korte explosies van onvrede geworden, met name als mama iets wil of doet wat zij anders in haar hoofdje had.

Dit zijn de momenten waarop ik het volgens mijn peutertje he-le-maal verkeerd doe en zij een kleine driftexplosie krijgt: Lees verder

 
Mamacolumn, Persoonlijk

Dank je wel, lieve moeder in die stampvolle indoor speeltuin

Eigenlijk wilde ik even van me afschrijven over de ergste driftbui ever die mijn peuter zojuist had middenin een overvolle indoor speeltuin. Maar nu ik net met mijn laptop en een kop thee op de bank plof, denk ik ineens terug aan de aardige woorden van een moeder die me zag worstelen. Nu ik thuis dit rustig zit te typen ben ik haar ineens heel dankbaar met terugwerkende kracht.  Lees verder

 
Kinderen, Opvoeding

De driftbuien van mijn dochter (+ tips om ermee om te gaan)

Mijn dochter was er vroeg bij. Slechts een jaar en drie maanden oud begonnen bij haar vanuit het niets in alle hevigheid de driftbuien. We waren op vakantie, en mijn man en ik dachten dat het lag aan de reis, de andere omgeving of het ritme, en dat het wel weer over zou gaan. Maar helaas, wij gingen weer naar huis, de driftbuien kwamen mee en gingen niet meer weg. Lees verder

 
Mamacolumn

Die moeder in de supermarkt, dat ben ik

De afgelopen jaren heb ik ze vaak gezien in de supermarkt. Een enkele keer een vader, maar over het algemeen moeders, met rellende peuterpubers. Kinderen die huilend in winkelwagentjes zitten, armpjes uitgestoken naar producten die ze van hun ouders niet mogen hebben. Moeders met verhitte hoofden, die een poging doen om zo snel mogelijk de supermarkt door te komen. Peuters die op hun rug of buik op de grond liggen te brullen, omdat hen blijkbaar Groot Peuter Onrecht is aangedaan. Lees verder

 
Mama, Mamacolumn, Persoonlijk

Hallo mama met je dreinende dreumes

Hallo mama met je schattige dreumesdochter. Ik zit in een café te werken en ik zie je zitten: gezellig samen met drie vriendinnen op een woensdagochtend om even bij te kletsen met koffie en taart. Jij als enige met een kind. Je zit half gedraaid op je stoel, want je dochter zit naast je op de grond te spelen. Even ervoor zat ze nog in de kinderstoel en gaf je haar na even jengelen een speentje. Dat gaf waarschijnlijk niet voldoende afleiding dus nu zit ze op de grond. Ze wil weer op je schoot. Of nee, toch op de stoel. Dan weer op de grond. Je probeert haar af te leiden en te vermaken. En ondertussen probeer je het gesprek te volgen dat je vriendinnen geamuseerd voeren. Alsof je zapt tussen twee televisiekanalen: van beide krijg je maar deels het verhaal mee. Het verhaal van de jengelende dreumes krijgt echter steeds meer de overhand.

Lees verder