Kinderen, Persoonlijk

Hoe praat je met je kind over de aanslagen in Brussel?

‘Ik ben wat later,’ Whatsappte ik vanmorgen naar mijn vriendinnetje Pris, bij wie ik vandaag op kantoor zou werken. Uit de woonkamer hoor ik mijn zoontje gieren van de lach met zijn opa en oma – het is hun oppasdag vandaag. Ik wás keurig op tijd hoor, maar ik kan me even niet bewegen en de tranen stromen over mijn wangen. Mijn zus, werkzaam bij een Vlaams nieuwsblad, stuurde me net het bericht van de aanslagen in Brussel.

Als ik later wegga knuffel en kus ik mijn zoontje gedag, die nauwelijks opkijkt van zijn nieuwste aanwinst: een speelgoedvrachtauto. Glimlachend bedenk ik me dat het goed is dat ie nog geen besef heeft van deze ellende. Want hoe moet je je kind uitleggen wat er gebeurd is als je zelf nauwelijks kunt bevatten waarom er terreur, oorlog en geweld is in de wereld?

Zelf ben ik blij dat ik nog niets hoef uit te leggen, daar is mijn zoontje – deze zomer wordt ie 2 – nog veel te jong voor. Maar wat doe je als je kind wat ouder is en het nieuws wél meekrijgt? Op school bijvoorbeeld, of op het Jeugdjournaal. Hoe praat je dan met je kind over wat er is gebeurd?

Via Twitter kom ik op de Vlaamse site Klasse.be waar ik een artikel vind hoe je met je kind over dit soort gebeurtenissen kunt praten. Samen met een psycholoog geven ze een aantal tips voor ouders (en leerkrachten) die ik graag met jullie deel:

  • Blijf zelf rustig. Kinderen voelen jouw energie en als je zelf angstig bent, kan je kind dat overnemen.
  • Laat je kind eerst zelf vertellen wat het gelezen, gezien of gehoord heeft. Neem dat als vertrekpunt.
  • Laat je kind vragen stellen en geef eerlijk antwoord, maar maak het niet dramatisch. Het hoeft niet alle details te weten.
  • Doseer de informatie die je geeft op basis van wat jouw kind aankan. Jij kent je kind het beste. Vermijd het tonen van schokkende beelden.
  • Laat je kind zijn/haar gevoelens uiten. Door te praten, maar ook bijvoorbeeld door te tekenen of te schrijven. Dit kan ook in de klas. Hou goed in de gaten of er gedragsveranderingen zijn, of bijvoorbeeld problemen met slapen.
  • Vertel dat een aanslag bijna nooit voorkomt, en dat dat de reden is dat het zo groot in het nieuws is. Kinderen kunnen namelijk denken dat het overal gevaarlijk kan zijn. Stel je kind gerust en vertel dat het veilig is, ook op school.
  • Benoem de positieve dingen. Vertel dat de politie er alles aan doet om de daders op te pakken. En vertel ook vooral dat er zoveel lieve mensen zijn op de wereld. Laat je kind mensen benoemen die hij/zij lief vindt.
  • Zeg je kind ook dat er veel leuke dingen zijn om aan te denken, zoals de lieve mensen van het punt hierboven. Doe iets leuks samen, een spelletje, knutselen of kijk een vrolijke film. Laat voelen dat je dichtbij bent.

praten met kind over oorlog en terreur

Tegen beter weten in hoop ik dat ik bovenstaande tips nooit hoef te gebruiken. Maar nadenken over wat er misschien nog komen gaat, durf ik niet.

Terwijl ik dit schrijf krijg ik van mijn ouders via Whatsapp foto’s en filmpjes van mijn lachende zoon die heerlijk in de tuin speelt. Op Twitter verschijnen de eerste tweets met #ikwilhelpen, waarmee mensen in Brussel andere mensen een lift naar huis aanbieden onder andere. En ik denk: naast zoveel ellende is er ook zoveel liefde en compassie in de wereld. Laten we dat niet vergeten.

 

Lees ook:

Omgaan met het verlies van een dierbare: hoe vertel je dat aan je kind?

Vorige bericht Volgende bericht

Misschien vind je dit ook leuk om te lezen

Reacties op Facebook

1 Reactie

  • Reageer Bregje maart 22, 2016 at 19:26

  • Plaats een reactie