10 redenen waarom ik een hekel heb aan Marktplaats

Kinderen. Ze zijn zo lief en leuk, maar ze kosten ook een hoop geld! Alleen al deze maand waren er bij ons weer een paar grote uitgaven: twee paar goede lente/zomerschoenen voor de oudste, autostoeltjes voor de jongste die binnenkort uit de Maxi-Cosi groeit, wat zomerkleding voor beiden. Het geld lijkt er uit te vliegen. Herkenbaar? Geen wonder dat het af en toe fijn is om wat geld te besparen, en wat spullen tweedehands aan te schaffen. Maar ook andersom: om zelf wat spullen te verkopen. Onze jongste is alweer bijna acht maanden, en dat betekent dat er wat dingen het huis uit kunnen (jeuj!). En als je tweedehands dingen wilt verkopen, waar kom je dan al snel uit? Juist ja, Marktplaats. Marktplaats zou het beste maatje van iedere (aankomende) ouder moeten zijn, maar ik heb bijna alleen maar slechte ervaringen met Marktplaats. Zowel met kopen als verkopen. En als ik daar met anderen over praat blijk ik niet de enige te zijn. 10 redenen waarom ik een hekel heb gekregen aan Marktplaats:

1. Je zoekt tweedehands, je krijgt: webwinkels

Misschien kinderachtig, maar ik vind het gewoon super irritant dat als je een (tweedehands!) product zoekt, je continu moet opletten of je wel iets tweedehands vindt tussen alle nieuwe producten die aangeboden worden, vaak door winkels of groothandels. Daar is Marktplaats toch niet voor?

2. Ver onder de vraagprijs bieden

Als ik iets wil verkopen, werk ik altijd met een vaste vraagprijs. Zet ik iets voor 50 euro te koop, krijg ik een mailtje ‘ik bied je 10 euro’. Tja, dat komt niet eens in de buurt. Met ‘bieden vanaf’ schijnt het precies zo te gaan.

3. Hallo? Hallo-o-o-o! Geen reactie.

Nadat mensen een vraag hebben gesteld, nemen ze niet eens meer de moeite om aan te geven of ze nog geinteresseerd zijn. Of niet. Je mailt wat heen en weer met iemand, en opeens hoor je niets meer. Het is toch niet zo moeilijk om te laten weten dat je geen interesse meer hebt?

4. Je mag 'm hebben! Hallo? Geen reactie part 2

Had ik laatst, met een leuk meisjesjasje. Een mevrouw bood de vraagprijs, ik gaf aan dat het jasje voor haar was, gaf mijn rekeningnummer en vroeg haar adres. Nooit meer wat gehoord daarna. Het geeft niet als je iets beters bent tegen gekomen, maar laat dat gewoon even weten.

5. Nee, heb het niet druk hoor. Kom maar wanneer je wil.

Laatkomers! Vandaag nog: een afspraak met iemand om een product te komen bekijken, komt diegene gewoon ruim een half uur te laat. Met twee kleine kinderen die zo ongeveer om en om eten en/of slapen is tijd dat je naar buiten kunt schaars, dus ik stond al met een been buiten de deur toen de koper toch nog op kwam dagen. Ze kocht het product, dat dan weer wel.

6. Of kom gewoon niet.

Nog erger dan te laat komen: niet komen! Mijn moeder wilde een tijdje geleden haar eetkamerstoelen verkopen. Nadat al drie (!) verschillende kopers niet waren komen opdagen, vroeg ze bij de vierde geïnteresseerde voor de zekerheid net voor het afgesproken tijdstip: ‘je komt toch wel?’. Een bevestigend antwoord, ze waren onderweg. En je raadt het al: ook koper vier kwam niet opdagen. Na aandringen kwam de reden: ze waren onderweg, maar kwamen op de route een veerpontje tegen en daar kon de man van de betreffende vrouw niet tegen dus ze waren omgedraaid. Het is natuurlijk mogelijk, maar je mag ook gewoon zeggen dat je geen interesse meer had. Voor de nieuwsgierigen onder jullie: de stoelen zijn verkocht aan koper nummer vijf. Hoera!

7. Mensen sturen (doelbewust!) een verkeerd product op

Een vriendin zocht voor haar dochter voor een leuk prijsje mooie schoenen, en vond ze op Marktplaats. De schoenen werden opgestuurd, maar toen ze na ontvangst goed keek bleken de schoenen twee verschillende maten te zijn! Hoe erg is dat!

8.Hoezo afgesproken prijs? Lekker afdingen aan de deur!

Nadat je al een prijs hebt afgesproken en ze aan je deur staan om het op te halen, proberen ze alsnog af te dingen. Tuurlijk kun je het proberen, maar afspraak is gewoon afspraak.

9. 'In zeer goede staat' blijkt ondergespuugd vodje

Onze jongste dochter had wat reflux-achtige trekjes, en spuugde continu de Puckababy onder. Die moest zo vaak de was in dat hij vaak nog niet droog was als ze alweer ging slapen. Er moest dus een Puckababy bij, maar die dingen zijn duur, zeker omdat ze er alweer snel uit zou groeien. Ik ging dus op zoek op Marktplaats, en vond een Puckababy voor een aardige prijs. Niet de duurste, niet de goedkoopste, mooi tussenin. Toen de Puckababy aankwam kon ik mijn ogen niet geloven: dat ding was vies! Een brede band bij de hals en achter op de rug waren helemaal geel van de spuug. Hij leek totaal niet op de foto. Hoe durfde iemand zoiets überhaupt nog te verkopen? Die Puckababy is ter plekke de prullenbak in gegaan en een dag later werd een nieuwe, heerlijk schone Puckababy bezorgd (hoera voor bol.com!).

10. Als je écht pech hebt word je opgelicht

Dit heb ik zelf gelukkig nog nooit mee gemaakt, maar iemand die ik ken wel. Je maakt een afspraak, maakt het geld over, en dan… gebeurt er niets. Geen pakketje, weg geld. Hoe zijn jouw ervaringen met het (ver)kopen van tweedehands spullen? Wel fan van Marktplaats of pak je dat anders aan? Ik ben benieuwd!