Afscheid nemen van de basisschool

‘Schat, volgens mij hoorde ik je telefoon.’ Ik moet glimlachen als ik even later het berichtje van mijn ex-man lees; “Hoi, ik kom Quinty nu naar jou brengen. Ze wil bij jou op de bank liggen en je koelkast plunderen”. In het kader van afscheid nemen van de basisschool is mijn dochter een aantal dagen op schoolkamp geweest. Dit is één van de laatste en vaak leukste dingen die je doet als je afscheid neemt van je basisschool.

Afscheid nemen van de basisschool – Schoolkamp groep 8

Ik had haar van  tevoren op het hart gedrukt dat, als ze bij thuiskomst van haar schoolkamp té moe zou zijn, ze gewoon naar bed moest gaan bij haar vader. Gelukkig voelt ze zich kennelijk goed genoeg om verslag te komen doen. Ik ben benieuwd.

‘Het was geweldig, mam!’ De rode kleur op de wangen van mijn dochter verraad haar gebrek aan slaap de afgelopen dagen. ‘Wij sliepen met vijf vriendinnen op een kamer en de andere meiden sliepen in de kamer naast ons. Daarnaast sliepen de juffen. Tegenover, in de andere gang, sliepen de jongens met meester Job. Maar weet je mam, midden in de nacht vonden we opeens een briefje dat de jongens onder de deur door hadden geschoven dus daarna hebben wij weer een briefje onder hun deur door geschoven. En toen zijn we betrapt door de juf.’

Een goede juf snapt het…

‘En, was de juf erg boos?’ zeg ik met een ondeugende blik.

‘Nee hoor, ze zei dat het slim zou zijn als we zouden gaan slapen omdat we de volgende dag zeven kilometer moesten wandelen.’

Ik moet een beetje grinniken. Wat een goede juf. Een juf die snapt hoe een afscheidskamp van groep acht hoort te gaan. Geen boze gezichten, de kinderen binnen de grenzen van acceptabel laten “keten” en ze tussen neus en lippen door ook nog wat natuur en cultuur laten opsnuiven.

Quinty is alweer ons derde kind dat afscheid gaat nemen van de basisschool en de stap gaat maken naar de middelbare school. Uit ervaring weten we dat “we” over een half jaar een totaal ander kind hebben dan nu.

Het is ook niet niks; met tablet of laptop in de tas naar school. Zelfstandig met de fiets of de bus. Ieder uur een andere docent die natuurlijk geen juf of meester meer genoemd mag worden. Dagelijks huiswerk maken en een totaal andere vriendengroep ontdekken. Ik ben er al een tijd bezig om mijn dochter erop voor te bereiden, maar nu het eindelijk staat te gebeuren merk ik opeens hoe groot ze is geworden. Ja, of hoe oud ik ben geworden natuurlijk.

Afsluiting van een belangrijke fase in je leven

Maar, voordat die dag echt aanbreekt moeten er nog wél een aantal zaken worden afgesloten. Het zag er langere tijd naar uit dat de eindmusical van groep acht niet door zou kunnen gaan. Door Corona uiteraard. Dat had ik bijzonder sneu gevonden. Gelukkig is tijdig besloten om de musical toch op te voeren. Al bleef het lang onduidelijk of wij als ouders uiteindelijk van een fysieke of digitale versie mochten gaan genieten.

Binnenkort is het zover. Mijn dochter kan niet wachten. Het is een superleuk toneelstuk geworden waarbij liedjes zijn ingestudeerd en werd geoefend, geoefend en nog eens geoefend om alle tekst in de hoofdjes te krijgen. Ik denk dat mijn dochter de tekst van deze musical over een aantal jaar nog kent. Ze heeft er zo’n zin in.

Nu moet ik bekennen dat ik het gevoel van mijn eindmusical in groep acht ook nog kan oproepen. Ja, ik weet zelfs nog een gedeelte van een liedje dat opgevoerd is. Dus, zo zie je maar hoe belangrijk het is; de afsluiting van een belangrijke fase in je leven. Mijn dochter wordt een ‘brugsmurf’, een puber, een jonge vrouw. Gaaf zeg.