Verjaardag vieren

Het is zaterdag, half twaalf ’s avonds. We wachten met smart op mijn man, Pascal, omdat we zo dadelijk zijn verjaardag vieren. Gelukkig is hij er bijna want mijn jongste houdt het niet meer uit van de slaap. ‘Zijn alle voorbereidingen klaar, meiden?’ Het vakkundig ingepakt cadeautje en een tekening liggen klaar. Beide meiden hebben er erg hun best op gedaan.

Ouder worden en verjaardag vieren

Vorige week hebben we er nog smakelijk om gelachen. Pascal is zes jaar ouder dan ik en wordt nu we zijn verjaardag vieren alweer 44. Niks mis mee natuurlijk; hij is fit, gezond en staat midden in het leven. De grap was dat niemand het echter een schande vindt dat ik een echtgenoot heb van 44. Het kan dan ook niet anders dan dat dit betekent dat ik ook echt een dagje ouder ben geworden. Heel geinig op foto’s te bekijken van onze eerste date, meer dan acht jaar geleden. Tja, dat verschil is duidelijk zichtbaar. Maar dat mag vandaag de pret niet drukken.

Snoozen

Want wat hebben de meiden en ik een voorpret gehad over ons cadeau. Quinty, mijn oudste dochter had op TikTok een filmpje over een applicatie gevonden die dé oplossing zou bieden aan mensen die ’s ochtends moeite hebben met opstaan.

Pascal is er zo eentje. Het geluid van zijn wekker -op standje tien- gaat zeker dertig seconde af voordat ik enigszins beweging zie komen van onder de dekens vandaan. Het hele huis mag vervolgens meegenieten van de meest afgrijselijke hardcore nummers –“want daar wordt hij tenminste wakker van”, (nou, echt niet dus!)-. Uiteraard drukt hij vervolgens de snoozeknop in waardoor het hele feest zich na tien minuten herhaalt. En dit kan hij, zeker als hij geen belangrijke verantwoordelijkheden heeft, heel lang volhouden.

De app die dit probleem voor eens en altijd op zou moeten lossen werkt als volgt:
Het “slapend lijdend voorwerp”, Pascal dus, moet na het horen van een mega luchtalarm, verplicht uit zijn bed komen om een aantal oefeningen ochtendgymnastiek te doen. Pas nadat zijn activiteiten door zijn mobiele telefoon zijn geregistreerd en goedgekeurd stopt het luchtalarm met loeien. Wie dit enkele dagen volhoudt, zal volgens de makers van de app, merken ’s ochtends een stuk frisser te zijn en makkelijker op te kunnen staan. Er wordt zogezegd een gewoonte ingesleten.

Sportief van papa

‘Ja, ik hoor zijn auto aankomen,’ roep ik verheugd. Mijn oudste dochter springt op van de bank. Naast haar horen we een licht gekreun; het is mijn jongste dochter die op het laatste moment in slaap is gevallen. Ze is niet meer wakker te krijgen. Terwijl Pascal binnenkomt dek ik Vienna toe met een dekentje.
‘Ik breng haar zo wel naar haar bedje,’ zegt Pascal die het doodeng vindt als ik de kinderen draag als ik de trap op ga.
‘Dat is goed, lieverd. Dank je.’

We besluiten het cadeau tóch te geven zodat we de volgende ochtend met z’n allen het spektakelstuk kunnen aanschouwen als we zijn verjaardag vieren. Pascal heeft gelukkig heel sportief gereageerd op zijn “cadeau” en de volgende morgen zie ik twee paar kinderogen smullen bij het luchtalarm-startsein.
‘Haha, kijk die Pascal eens opdrukken,’ zegt mijn jongste. Ze is overenthousiast en staat te springen in de slaapkamer. Pascal kijkt haar aan met een zogenaamd boze blik en zegt: ‘Haha, kijk die Viënna eens lachen. Ze is vergeten dat zij binnenkort jarig is.’