Fles, rietjesbeker of tuitbeker? De beker-kwestie

Een paar maanden geleden hoorde ik tijdens mijn tafeltjesavond op het kinderdagverblijf (soort rapportbespreking, maar dan voor kinderen in de leeftijd 0-4 jaar inclusief bijbehorende spanning van moeders) dat mijn zoontje ‘niet zo goed dronk’. Verder ging alles prima gelukkig, maar op dat drinken zouden ze tijdens de warme maanden extra op gaan letten. Dat bracht me meteen terug naar ons ‘geknoei’ met flesjes en bekers van vorig jaar. Want wat is het beste en waar kies je voor: fles, gewone beker, rietjesbeker of tuitbeker? Want als je dacht dat de kwestie borst of fles al een pittige was ;-), dan heb ik er nog eentje voor je: Waaruit (en hoe?!) laat je je kindje drinken als het naast (moeder-/poeder-)melk ook iets anders mag drinken? Nu de temperaturen oplopen is het toch wel fijn om wat water in je baby te krijgen. Maar je ukkie uit iets anders leren drinken, dat is dus nog niet zo makkelijk. Een zuigreflex is de natuur, maar een tuitbeker-reflex, die bestaat niet hoor! Ik neem je even mee in onze zoektocht:

Het vertrouwde flesje

Vorig jaar tijdens zijn eerste zomer zijn we aan het proberen geslagen, beginnend met een slokje water uit zijn normale fles. Zolang wij de fles aan zijn mond hielden, geen probleem (serviceflat hè, haha), maar zelf de fles pakken en een slok nemen, ho maar.

Good old ‘tuitbeker’

Een paar weken later deden we een nieuwe poging tot zelfstandig leren drinken, ditmaal met een tuitbeker. Die had ik toch nog liggen uit een zwangerschapsbox. Wanneer ik de vrolijk gekleurde beker voor meneer op tafel zette gebeurde er weinig. Als ik hem aangaf pakte hij hem met een glimlach aan. Uiteindelijk stak hij de tuit in zijn mond en begon eraan te zuigen, maar zo werkt de tuitbeker niet vriend!

Gewone beker

Oké wat nu? Een gewone beker dan, maar hij is nog geen 9 maanden? Een normaal klein formaat bekertje (van bamboe) volgde. Dat viel alles mee! Als ik hem vast hield, dan lukte het best om een slokje te nemen. Zelf pakken was ook leuk, maar resulteerde meestal in een zelf gecreëerde douche en hard gelach.

Oefenbeker

Enthousiast geworden door dit succesje hebben we vervolgens een oefenbeker aangeschaft. Man, man, man wat er allemaal niet op de markt is om de wanhopige ouder te hulp te schieten. Even voor de leek: een oefenbeker is een ‘normale’ beker, maar dan deels afgesloten met een soort dekseltje. Als je kindje deze naar de mond brengt en zowel de rand als het dekseltje in zijn mond neemt, dan stroomt de vloeistof in zijn/haar mond. Zelfde manier van aanzuigen als hoe wij volwassenen drinken, maar door het dekseltje knoeit het veel minder. Na een paar pogingen belandt deze beker achterin de kast, beetje te vroeg nog.

Rietjesbeker en los rietje

“Rietjesbeker al geprobeerd?', opperde een vriendin even later. Ik zag direct beelden van enorme milkshakes met rietjes voor me en dat leek me (behalve wat ongezond) een nog grotere knoeiboel worden. Maar er zijn dus ook bekertjes waar al een rietje in zit. Dit rietje zit vast in de beker en wordt vaak afgesloten met een dopje of een klikdingetje, zodat deze zonder (of in ieder geval minder) lekken te vervoeren is. Deze bekers zijn er in alle vormen, maten en kleuren. Met een adviesleeftijd van 6+ of 9+ maanden. Hèhè, iets dat werkt voor ons, want het zuigen aan het rietje had onze zoon snel door! Daarnaast kregen wij via via een ‘drinktrainer’ van ISI Mini aangereikt om eens te proberen. De drinktrainer is een los rietje uit twee delen, met aan het bovenste deel een schijf die je tussen de ring van je gewone zuigfles (speen verwijderen!) en de fles zelf kunt plaatsen. Door aan het onderste deel van het rietje te trekken, kun je deze op maat maken voor iedere fles. Het rietje sluit zichzelf af aan de bovenzijde, gaat open als je eraan zuigt en het geheel valt af te sluiten met de dop van je eigen fles. Doordat het rietje maar licht wordt afgesloten, hoeft je (jonge) kind maar weinig kracht uit te oefenen om de vloeistof omhoog te krijgen: handig! En dit rietje past dus nagenoeg op iedere fles. Dit bleek naast de gewone rietjesbeker voor ons een uitkomst te zijn.

Waar staan we nu, een klein jaar later?

Moraal van dit verhaal: het komt dus altijd goed. Ook al heb je soms meerdere pogingen en/of hulpmiddelen nodig. Ondertussen klungelt onze zoon (1,5 jaar oud nu) regelmatig lekker met een gewone beker met water (dan is knoeien niet zo erg). De oefenbeker met het ‘dekseltje’ is, nu we wat maandjes verder zijn, een groot succes. Hier kan je ook lekker mee ‘doordrinken’ en een goeie grote slok nemen. Maar ook de rietjesbeker en het losse rietje worden nog veel gebruikt. En bij het kinderdagverblijf drinkt hij ondertussen ‘gewoon’ uit een tuitbeker: problem solved. Nu ben ik wel benieuwd: Welke ‘drinkmethode’ gebruik jij met je kindje? En wat geef je dan je kindje dan te drinken? Ook nog zo’n dingetje…