Trouwen tijdens je zwangerschap

Trouwen is natuurlijk bijzonder, voor iedereen. En trouwen tijdens je zwangerschap is misschien nog wel extra bijzonder. Een groeiende buik maakt die dag nog net een tikkeltje specialer, en geeft de dag nog meer liefde. Je moet dan natuurlijk wel met een aantal zaken...

Berend Botje: Het mysterie van het ei

Vanaf 19 januari 2022 is de avontuurlijke film Berend Botje thuis te bewonderen op DVD of via Video on Demand. Deze familiefilm wil je echt zien, want de avonturen van de Botjes zijn zó bijzonder, dat niemand gelooft dat ze echt zijn gebeurd. Maar Berend Botje weet...

Vijfde ziekte bij mijn baby, wat is het?

Erythema infectiosum, ofwel de vijfde ziekte bij mijn baby, wat is het? Het gaat hier om een besmettelijke vlekjesziekte, die vooral bij kinderen voorkomt. Het kind krijgt over het hele lichaam rode vlekjes en vaak voelen ze zich ook niet zo lekker. Veel kinderen...

Leuke luisterboeken voor kinderen

Behalve dat het heel leuk is, is het ook belangrijk om aan kinderen voor te lezen. Voorlezen (en zelf leren lezen) draagt bij aan de taalontwikkeling van je kind en het is een moment van verbinding met je kind. Geen zin of tijd om voor te lezen? Of op zoek naar een...

Wat is hoogsensitiviteit en wat betekent het voor mijn kind?

Hoogsensitiviteit is tegenwoordig geen onbekende term meer. De meeste mensen weten wel ongeveer wat het betekent, steeds meer volwassenen herkennen zich erin en herkennen het soms ook bij hun kinderen. In de jaren '90 introduceerde Elaine Aron, klinisch...

Onze middelste zoon wil sinds vorig jaar maart niet meer in zijn eigen bedje slapen. Voorheen sliep hij als de beste en ging altijd netjes naar (zijn eigen) bed. Maar toen we in 2016 de klok hadden verzet naar de zomertijd leek het wel of hij nooit meer ging slapen. We zaten avonden en nachten met hem op. Natuurlijk snappen wij ook wel dat wanneer we vol zouden houden hem toch steeds in zijn eigen bed te leggen, het (misschien) wel over zou gaan. Maar meneer krijste zo hard dat hij de jongste steeds wakker maakte, zij was toen nog geen jaar. Dit was dus geen optie, naar onze mening. Dus lieten we hem op en viel hij op de bank inslaap. Omdat hij destijds ‘s middags nog sliep duurde dit vaak tot 23:00 uur. Hij was gewoon niet moe, of in ieder geval leek dit zo. Toen lukte het nog om hem, wanneer we zelf naar bed gingen, in zijn eigen bed te leggen. Maar ondertussen heeft hij het voor elkaar gekregen dat hij iedere nacht tussen ons in ligt. Nee, pedagogisch is dit natuurlijk niet juist, dat weten wij ook wel. Maar onze nachtrust is ons heilig!

Eigen schuld, dikke bult?

Niet zeuren dus, zou je denken. Klopt, we doen dit zelf. Maar toch vraag ik me af waar het vandaan komt. Komt het door het verzetten van de klok? Er zijn genoeg theorieën die aantonen dat kinderen daar veel last van kunnen ondervinden. Hun biologische klok zou dan ontregeld raken. Maar ik vind een jaar dan wel weer erg lang. Of misschien is hij wel heel bang om alleen te zijn. Dat schijnt ook normaal te zijn wanneer je kind 2 jaar is. Onze oudste zoon heeft het ook gehad. Maar die was toen nog enig kind en maakte niemand wakker met zijn gehuil. Dat konden we pedagogisch correct aanpakken. Het is een fase, hoor ik veel mensen zeggen. Gaat vanzelf weer over. Dat mag ik hopen, maar ondertussen slapen wij met een kind van bijna 3 tussen ons in. Mijn schoonmoeder heeft voor hem een mooie deken gehaakt, maar helaas heeft dat ook niet de oplossing geboden.

Wat denk ik zelf?

Natuurlijk hebben we er zelf ook veel over nagedacht, wat de oorzaak zou kunnen zijn. Nu we een jaar verder zijn heb ik een nieuwe theorie. Vorig jaar hebben we ook veel nagedacht over de ontwikkeling van zijn spraak (Lees ook: Wat zeg je, lieverd?). Toen had hij ook veel een speen in zijn mond. Dus de omgeving en ik zelf ook, dacht die speen moet weg. Dus na veel proberen is dit uiteindelijke gelukt. Joepie, onze zoon is met 2 jaar van zijn speen af! Nu heb ik er toch lichtelijk spijt van, want ja hij is van zijn speen af en misschien is het ook zo dat hij daardoor wat meer is gaan praten. Maar hij is ook zijn troost kwijt. Zijn maatje voor de nacht, zijn zuigbehoefte. Dus misschien hadden we dat niet moeten doen. Dit kunnen we natuurlijk niet meer terugdraaien, maar toch… Laten we hopen dat het inderdaad een fase is en dat het vanzelf weer over gaat, maar dan toch liever vandaag dan morgen.