Dingen die je anders doet bij baby 2

Yes! Met 40 weken en 1 dag ben ik bevallen van een gezonde dochter! Na een supersnelle bevalling volgde een roerige kraamtijd, maar daarover een andere keer meer. Die eerste periode met je baby is bij een tweede kindje toch wat anders dan bij de eerste. Heb jij dat ook dat je dingen anders doet of ervaart bij baby 2? Ik wel …

Goede nachtrust

Om maar gelijk even de egoïstische moeder uit te hangen: ik hecht nu veel meer waarde aan slapen! Als de eerste ’s nachts ging huilen ging ik met liefde uit bed, maar als je eenmaal de luxe van doorslapen weer hebt ervaren valt het gewoon vies tegen om halve nachten op te zijn. Zeker omdat je weet dat dochter één om uiterlijk half 7 weer wakker wordt. Al doe ik het natuurlijk nog steeds met liefde 😉

Om nog even verder te gaan over dat slapen: bij dochter één deed ik die eerste dagen amper een oog dicht. Ik lag te luisteren of ze nog wel ademde, en van ieder zuchtje, snurkje of piepje werd ik wakker. Dochter één heeft ook maar een twee keer tussenin gelegen, want ik kreeg continu nachtmerries dat mijn man over haar heen rolde. Ze verhuisde daarom al na drie weken naar haar eigen kamertje. Zo niet bij dochter twee! De eerste nacht heb ook naar haar ademhaling liggen luisteren en naar haar liggen kijken, maar daarna was ik zo moe dat ik eigenlijk vrij makkelijk in slaap viel. En ondanks dat ik haar nog steeds liever niet tussenin leg gebeurt het met regelmaat, vooral als ze een slechte nacht heeft. Maar ik slaap er dit keer geen minuut minder om.

Huiltjes herkenning en verschonen

Hetzelfde geldt voor laten huilen: baby één werd in die eerste dagen en weken onmiddellijk getroost. Baby twee laten we af en toe weleens een paar minuutjes huilen. Soms omdat we gewoonweg even geen tijd hebben, soms omdat we even geen puf hebben en weten dat ze van dat minuutje huilen niets krijgt.

Waar ik bij baby één bij iedere verschoning nog braaf naar de commode liep om haar te verschonen, wordt baby twee eigenlijk overal verschoond, zij het niet zoveel op de commode. Dochter één moet namelijk ook in de gaten gehouden worden, dus even naar boven lopen gaat niet altijd. Dus liggen er in huis nu overal luiers en doekjes, en wordt baby twee vooral op de bank en op het grote bed verschoond.

In sommige dingen lijken we experts geworden, bijvoorbeeld verschillende soorten ‘huiltjes’. Honger? Het valt ons nu veel meer op. En krampjes? Die werden nu gelijk herkend.

Aandacht

Dochter één durfde ik in het begin amper uit handen te geven, laat staan oppas te vragen. Aangezien het nu dubbel zo druk is moet ik wel, en sta ik er ook een stuk relaxter in. Bij dochter één gingen manlief en ik na een week of acht voor het eerst weer samen uit eten, bij dochter twee gebeurde dit al na twee weken. Dat ik nu geen borstvoeding geef helpt daar wel bij.

Dochter één kreeg natuurlijk onze onverdeelde aandacht, terwijl dochter twee vanaf het begin af aan de aandacht moet delen met haar oudere zus. En dat betekent dat ze allebei weleens moeten wachten. Iets waar natuurlijk vooral de oudste aan moet wennen, maar ook voor mij als moeder is het zoeken hoe hier mee om te gaan. Dit punt vind ik tot nu toe eigenlijk nog het moeilijkst aan twee kinderen hebben.

Tot slot één belangrijk ding wat niet anders is: van dochter twee hou ik vanaf het allereerste begin al net zoveel als van dochter één! En met deze (moeder)liefde is het anders dan met aandacht; hij hoeft namelijk niet gedeeld te worden. Je hart wordt gewoon twee keer zo groot.

Hoe heb jij de eerste periode met twee kinderen ervaren? Deel het met ons op onze Facebookpagina