Wel of niet naar school?

In januari dit jaar schreef ik een blog over onze middelste zoon. Ik twijfelde toen of we iets moesten ondernemen gezien zijn spraakachterstand. Ik wil een ieder bedanken voor alle goede tips en adviezen. Het heeft mij wel aan het denken gezet. Wat als er nu wel iets aanwijsbaars aan de hand is? Dan kunnen we er nog iets mee voordat hij naar school gaat.

Testen testen testen

Hij is inmiddels 3,5 jaar en is onderzocht bij het audiologisch centrum. Met zijn gehoor is niets mis, dat hadden we ook niet verwacht. Hij heeft daarna nog een logopedisch en psychologisch onderzoek gehad. Bij het logopedisch onderzoek keken ze alleen naar zijn spraak en zijn taal-, woordbegrip. En bij het psychologisch onderzoek werd zijn IQ getest. Dit laatste werd gedaan met een non-verbaal onderzoek. Dit was hard werken voor ons ventje. Maar één ding staat vast: hij heeft een enorm goede werkhouding en een goede concentratie. Niet één keer moest hij aangespoord worden of ging hij van zijn stoel af. Ik zou het hem niet nagedaan hebben, wat een concentratie. Uit de onderzoeken kwam naar voren dat zijn spraakachterstand erg groot was, maar met zijn intelligentie is niets mis, daar scoort hij gemiddeld op. En nu…?

Wel of niet naar school?

Nu gaat hij één keer per week naar de logopedie. Daar maakt hij wel vooruitgang en hij vindt het leuk. Maar de conclusie in het onderzoek laat weten dat hij waarschijnlijk niet genoeg baat gaat hebben bij de reguliere logopedie. Misschien dat een peutergroep bij Kentalis (gespecialiseerd op het gebied van gehoor en communicatie bij volwassenen en kinderen) beter zou zijn. Ze vragen zich in de conclusie ook af of hij al rijp is voor de basisschool. Met andere woorden, als hij in april 4 jaar wordt, doen we hem dan naar school of niet? Hij komt dan in een klas van 34 kleuters. De juf heeft haar handen vol met al deze kleuters en dan zouden wij ook nog verlangen dat zij extra aandacht voor ons kind moet hebben. Over werkdruk gesproken. Natuurlijk heeft de school de intentie om hem alle aandacht te geven die hij nodig heeft, maar hoe realistisch is dat in de praktijk?

Wachtlijst

Bij Kentalis is een wachtlijst van hier naar Tokio en zij adviseren ook eerst een half jaar logopedie. Dus wat nu? Aan een wachtlijst kunnen we niets doen, dat is een losstaand feit. Natuurlijk gaan we door met de logopedie, ook dat staat buiten kijf. Maar wat doen we in april? Naar school of niet naar school? That’s the question. Mijn moederhart zegt: laat dat kind nog lekker thuis tot na de zomervakantie. Maar na een kort gesprekje met de directie van school liggen de kaarten weer op tafel. Ik vroeg haar hoe school er in zou staan wanneer wij besluiten hem nog niet naar school te doen. Haar antwoord was duidelijk. Natuurlijk staat school daar voor open, want de keus is aan ons. Maar we moesten in februari maar eens komen babbelen hierover. En natuurlijk gaan we dat doen, want een goede communicatie met school is belangrijk. Ook als je kind er nog niet zit. En zo blijven we twijfelen, rond de zorgvraag van onze grote, kleine vent. Maar ook dit cliché blijft waar; alles komt goed!