Het had heel anders kunnen aflopen voor mijn zoon

“Als iemand op de snelweg dicht achter me rijdt, gaat mijn hart sneller kloppen. Dan trakteer ik hem of haar vaak op een ‘ruitenwisserdouche’ met mijn sproeier. Want ik weet hoe lang het duurt voordat je tot stilstand komt met je auto, hoeveel ruimte je nodig hebt.”

Een hele harde klap

Een jaar geleden reed Meer Voor Mama'- hoofdredacteur Margot (38) samen met haar toen vierjarige zoontje Finn op de snelweg toen ze voor haar een file zag ontstaan. “Ik remde af, maar de auto die achter me reed had mij blijkbaar niet zien remmen. Er volgde een hele harde klap, met mijn hoofd knalde ik hard tegen de hoofdsteun aan. Meteen keek ik hoe het met Finn ging, dat vroeg ik hem ook, en hij zei alleen maar: 'Mijn hoofd!' Hij huilde meteen heel hard, en hoe raar dat ook klinkt: toen wist ik dat hij oké was.”

Het goede autostoeltje

“We zijn onderzocht in de ambulance, gelukkig bleken we niks te mankeren. Mijn auto leek op het eerste gezicht bijna geen schade te hebben, de andere auto was total loss. De ambulancebroeder complimenteerde me met de keuze en het gebruik van ons betrouwbare autostoeltje. Anders had het ongeluk voor Finn heel anders kunnen aflopen, zei hij. Nu hadden we een paar dagen flinke spierpijn, meer niet.”

Aandacht erbij

“Voor Finn is autorijden daarna nooit een ding geweest. Als hij de 'Troostbeer' ziet die we die middag kregen van de ambulancebroeder, zegt hij weleens: 'Die is van het ongeluk, dat was niet leuk hè?'. De impact op mij was veel groter, en ik was al zo bezig met veiligheid. Als ik mensen zie die de gordels van het stoeltje los laten bungelen, moet ik me echt inhouden om er niets van te zeggen. En toch komt er blijkbaar een moment waarop je het vergeet. Een tijd later zag ik ineens, terwijl we met de auto aan het rijden waren, dat Finn niet meer goed in het stoeltje paste. De hoofdsteun zat te laag, zodat ook de gordels niet meer goed om zijn schouders vielen. Ik kon mezelf wel voor mijn hoofd slaan! Waarom had ik, júist ik, dat niet gezien? Als ik op die manier had rondgereden tijdens het ongeluk van een jaar geleden, was Finn met zijn hoofd op de rand van het autostoeltje geklapt. Ik zet hem zó vaak in de auto, blijkbaar was mijn aandacht verslapt.

In mijn directe omgeving merkte ik na het ongeluk, en ook na mijn onoplettendheid onlangs, dat veiligheid in de auto niet echt een onderwerp van gesprek is. Je vraagt niet zo snel aan een ander: zit jouw kind veilig in de auto? Of: hoe zitten de gordels bij jou?

Laatst zei ik tegen iemand dat ik op Youtube een Crash Test filmpje had gezien, waarin je precies ziet wat de gevolgen van een simpele botsing voor een kind op de achterbank kunnen zijn en ze gilde meteen: hou maar op! Maar dat snap ik niet, want het opent je ogen. Blijkbaar hebben we dat nodig.”

Mijn tip

“Laat je voor de aankoop van een autostoeltje door een deskundige verkoper in een goede winkel voorlichten. Niet alleen over de juiste stoel, maar ook over het gebruik ervan. Als je eenmaal een stoeltje hebt, houd dan goed in de gaten of je kindje groeit en hoe hard. En trek die gordels goed aan, dat kan ik niet vaak genoeg zeggen!”

Dit artikel is verschenen in het online magazine van VeiligheidNL en geschreven door Manon Colson