Ik ben dol op het pretpark

Ik ben dol op pretparken. En kermissen. De draaimolen, de achtbaan, de ‘spin’, het Sprookjesbos in de Efteling, je kunt mij er heel blij mee maken.In mijn puberjaren als begin twintiger kreeg ik nog wel mensen mee, maar daarna was het voor de meeste vrienden een té kinderachtig uitje. Toen ik kinderen kreeg was ik dus heel blij, want nu kon ik mijn liefde voor de kermis en het pretpark doorgeven. Ik had me niet zo gerealiseerd dat je daar baby’s geen plezier mee doet – uit hun routine, al die prikkeling, veel licht en geluid; ze worden er huilerig en hangerig van.

Kleine kinderen kleine uitjes

Toen onze kinderen klein waren hield ik het dus maar bij de ‘kleinere’ uitjes – naar een kabouterpark of dierenpark. Maar toen zoonlief vijf was en dochterlief twee, vonden we het tijd voor het echte werk. We probeerden eerst de Efteling uit, prima te doen met een peuter en een kleuter. Er zijn veel kindvriendelijke attracties en het Sprookjesbos is ook voor papa en mama een feest – van nostalgie, welteverstaan.

We zijn in die jaren ook een keer met ze naar een pretpark in Duitsland geweest. We sliepen een nacht in het pretpark-hotel, in een bed van Afrikaanse boomstammen. In het pretpark zelf liepen grote draken rond, die mijn zoon nog maanden daarna nachtmerries gaven. Het waren heerlijke dagen, met draaimolens, waterpret en een grote show ’s avonds, maar alle lol werd onze zoon toch te veel en hij kotste zijn hele outfit onder. Gelukkig konden we in het hotel de boel schoonmaken. Daarna hielden we het maar voor gezien en gingen we slapen. Tenminste dat was de bedoeling. Onze dochter had nog wat energie over, zo bleek, en zij hield ons de hele verdere nacht wakker.

Griezelen in pretpark Heksendoorn

In de jaren daarna bouwden we de pretpark-ervaringen op en gingen we van kleine achtbaantjes naar -eindelijk- de Python. Ook Heksendoorn staat al een paar jaar op het program. Pretpark Hellendoorn wordt omgebouwd voor Halloween, met spookhuizen, zombie-walks en griezels die over het park rondlopen. Voor de kleintjes zijn er toverstafjes – als ze die omhooghouden mogen de griezels niet in de buurt komen. Onze dochter vond het heerlijk om de touwtjes in handen te hebben en de griezels stoven dan ook regelmatig alle kanten op.

Met al die ervaring met griezels gingen onze kinderen afgelopen zomer een beetje giechelig in een klein krakkemikkig spookhuisje op de kermis in Parijs. Zij -en wij- realiseerden zich niet dat daarbinnen een man klaarstond met een kettingzaag. Ze kregen een hartverzakking toen de kerel hun ook nog aanraakte met het zaagblad, dat in een dikke hoes was gestoken natuurlijk, maar toch. Hun reactie hebben we op een foto klaarstaan voor feesten en partijen.

En door naar pretpark 2.0, of toch niet….?

Na al deze actie zijn we zo langzamerhand wel klaar voor pretpark 2.0: Walibi, met de meeste achtbanen van Nederland. Probleem is alleen dat ik inmiddels zelf wat krakkemikkig aan het worden ben. Dus misschien moet ik mijn droom om sámen met mijn kinderen in de allerhardste achtbanen te gaan maar opgeven. En is het beter om -zoals het toch vaak gaat als je kinderen hebt – het stokje aan hen door te geven.