Ziek zijn

Vorige week was ik ziek. Ik was nummer vier in ons gezin van vier. Vader en zoon waren net ziek geweest, nu waren dochter en ik aan de beurt. Nu is ziek zijn in coronatijd best wel een gebeurtenis. Alle alarmbellen gaan af, moeten we in quarantaine – zandzakken voor de deur, hek om de tuin – of valt het allemaal wel mee? De testuitslagen gaven aan dat we de gevreesde C niet hadden. Toch ging ik niet de straat op, ik had daar al geen zin in, maar ik neem geen risico. Twee keer niezen en er komt zo’n ME-busje voorgereden, met in het zwart geklede mannen die je naar binnen sleuren en meenemen naar een onbekende locatie.

Ziek zijn in corona tijd

We bleven dus netjes thuis. Best gezellig eigenlijk, tussen de proest- en niesbuien door met je tienerdochter op de bank hangen. Van series kijken kregen we hoofdpijn, dan maar een spelletje doen. Rummikub bleek ook te veel voor onze hoofden vol snot. Uiteindelijk eindigden we allebei in bed, met veel dekens over ons heen. Beetje kletsen en in het niets staren.

De wereld komt tot stilstand als je ziek bent. En als je dan niet zo heel ziek bent en de prognose is goed, dan is ziek zijn ook best fijn. Even een ‘break’. Thuiswerken zorgt ervoor dat je wel een beetje bij blijft met je werk. Ik had het geluk dat een paar grote zaken net waren afgerond en een meeting die ik had werd verzet tot de week daarop, dus ik kon me eraan overgeven.

Als je (kleine) kinderen ziek zijn

Toen de kinderen klein waren was ziek zijn best onhandig. Niet alleen als zij ziek waren, maar ook als wijzelf ziek waren. Het schema van twee werkende ouders met twee kleine kinderen is als een Jengatoren; als er één stukje uitvalt stort de hele boel in elkaar. Wie blijft thuis met het zieke kind, wie wordt als eerste gebeld door de crèche of door school, wie kan schuiven met meetings, wat doen we met het andere kind – die wel naar school en sport moet.

Ergens was het ook toen best fijn als één van de kinderen ziek waren. Je moest gedwongen een dag vrij nemen, want thuiswerken deden we in het begin nog niet. Later wel, maar laten we eerlijk zijn, als je peuter ziek is, kun je eigenlijk niet werken. Als ze zo klein zijn willen ze de hele dag bij je zijn en zeker als ze ziek zijn. Ik vond dat stiekem heerlijk. Vooral onze oudste, die normaal een enorme stuiterbal was (en is), kwam als hij ziek was helemaal tot stilstand. Hij lag dan heerlijk bij me te kroelen en ik genoot van die momenten.

Mama kan niet ziek zijn

Als ik zelf ziek was, was dat problematischer. Ik werkte parttime en mijn lief fulltime, dus ik ving thuis de meeste zaken op. Eigenlijk kón ik helemaal niet ziek zijn. En, als ik eerlijk ben, ik was er in die tijd ook niet zo goed in om om hulp te vragen. Mijn ouders hebben veel geholpen en later had ik ook een paar hele lieve oppassen, die op korte termijn konden inspringen. Dat was superhandig, maar eigenlijk ook wel jammer. Weg waren de momentjes van overdag ‘spijbelen’ van je werk en knuffelen met zo’n warm kinderlijfje tegen je aan. ’s Avonds en in het weekend haalde ik dat weer een beetje in.

Ik ben alweer beter, helaas. Het ‘in bed blijven’ feest is voorbij. En de kinderen zijn zo groot, als ze ziek zijn willen ze niet meer de hele dag tegen me aanzitten. Het wachten is op de volgende keer dat manlief ziek is, dan heb ik tenminste weer een peutertje in huis die me nodig heeft. En een warm lijf tegen me aan.