We hebben allemaal unieke kinderen

In mijn praktijk zie ik als kinderfysiotherapeut dagelijks verschillende, unieke kinderen. Op het ene moment zie ik een kind dat rondstuitert door de behandelkamer. Op het andere moment zie ik een kind voor me zitten dat bijna in de huid van zijn ouder kruipt. Het ene...

Sprookjesachtige knotwilgenroute in de Rhoonse grienden

Statig staan ze daar, keurig in het gelid. Sommige hebben alweer een volle bos op hun kop, andere nog niet. Knotwilgen, daarover heb ik het. Onmiskenbaar mijn favoriete bomen. In het Nationaal Park ‘De Biesbosch’, zeer dicht bij mijn huis, stikt het ervan. De bomen...

Opgroeien in de digitale wereld

Ik ben geboren in een analoge wereld. Kun je nagaan hoe oud ik ben. Mijn eerste kennismaking met de digitale wereld was de ‘Commodore 64’ die in de praktijk van mijn vader stond. Met name op mijn broer had dat ding een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Hij...

Zo organiseer je een slaapfeestje in de achtertuin

Is jouw kind binnenkort jarig en ben je op zoek naar een originele manier om een kinderfeestje te vieren? Een slaapfeestje in de achtertuin kan dan een leuk idee zijn! Je hebt voor zo’n slaapfeestje niet zoveel nodig en de kinderen zullen het fantastisch vinden. In...

Kind ziek op vakantie: Wat kun je doen?

Zijn jullie lekker met het gezin aan het genieten van zon, zee en strand, wordt je kind ziek op vakantie. Wat moet je doen en wie kun je bellen voor hulp? Wat te doen bij een zonnesteek of diarree? Handige tips om goed voorbereid op reis te gaan en wat je kunt doen...

Herinneringen aan Kerstmis 2020; het warme water omhelst mijn koude, pijnlijke vingers die onder het witte sop tasten naar de mooie glazen. De erfstukken die stevig maar ook zo ontzettend fragiel aanvoelen. Ik hoor hen tinkelen, alsof ze tegen elkaar kletsen. De kristallen glazen, al jaren opgesloten staand in de kast, wachtend op het grote feest en de jaarlijkse wasbeurt, blinken en schitteren wanneer ik ze afdroog.

Het is 25 december 2020 en ik dek de tafel op zijn mooist voor het Kerstontbijt. De glazen van wijlen mijn ouders mogen daar zoals elk jaar deelgenoot van zijn. Kijk hoe mooi het staat op dat rode tafelkleed met de witte lopers en het Marjolein Bastinservies, dat van mijn veel te jong overleden grote zus is geweest. De kaarsen branden, de stal baadt in het zonlicht; de broodjes, croissants, vleeswaren en kaas staan klaar; Sky Radio stuurt de mooiste kersthits onze woonkamer in, waar de kerstboom uitbundig staat te schijnen en stralen. Het is ons kerstfeest vol herinneringen.

Een-kerstfeest-vol-herinneringen kersttafel

Goede herinneringen aan Kerstmis

Elk van de glazen vertelt zijn eigen verhaal; wie er wanneer wat heeft gedronken en met wie, of het gezellig was of juist vol onderhuids gekonkel, of er goede wijn of whisky werd geschonken of juist hoofdpijnwijn. In de schittering van de vlammen hoor ik hen schaterend anekdotes opdoen en het lijkt alsof mijn ouderlijk gezin weer bij me aan tafel zit. Nostalgisch ga ik aan tafel zitten. De weinige goede herinneringen aan vroeger overspoelen me en verdringen, al is het maar kort, de slechte. Het is een zeer waardevol moment, waarin herinneringen aan Kerstmis uit mijn ogen over mijn wangen lopen.

Een-kerstfeest-vol-herinneringen

“Mama, ik hou van je’

Dan hoor ik het gestommel van pubervoeten die de trap af hollen. Mijn puberzoon en puberdochter komen binnenstormen en roepen verrast hoe lekker het allemaal is wat er op tafel staat. Ik veeg snel mijn tranen weg en slik de brok in mijn keel door voor ik hen een dikke omhelzing geef. “Fijne Kerst, mama, ik hou van je”, fluisteren ze in mijn oor.

Een rijk gevoel

Wanneer we met ons hele gezin aan tafel zitten zie ik het opnieuw. Mijn rijkdom, alles wat ik wensen kan is hier bij me. Ik zie hen lachen, ze hebben pretlichtjes in hun ogen, we zijn gelukkig. Queen zingt: ”Thank God it’s Christmas” en de dankbaarheid omarmt me. Het was een heftige tijd, we hebben in een jaar veel meegemaakt. Plotseling stond kanker in onze huiskamer, Corona deed naadloos volgend op mijn therapieën zijn intrede. Dat we zo bij elkaar zitten maakt me nederig, want het had ook anders kunnen gaan.

Een-kerstfeest-vol-herinneringen-en-warm-gevoel

Het glasservies van mijn ouders, fijne tijden

Het glasservies van mijn ouders, het servies van mijn zus, allebei staan ze voor een afgesloten periode. Toch kan ik het niet over mijn hart verkrijgen ze weg te doen, omdat ze symbool staan voor fijne tijden. Mijn zoon vroeg me gisteren nog waarom ik zo van Kerst hou. Het antwoord was moeilijk.
De meeste van mijn weinige fijne herinneringen spelen zich af in de Kersttijd. De tijd van samenzijn. De tijd van verbinding. Dit is dan ook wat ik mijn kinderen wil meegeven: Kerst is voor je naasten, voor degenen die je liefhebt. Probeer echter niet alleen met Kerst een goede, liefhebbende, begripvolle vriend, partner of persoonlijkheid te zijn, dan wordt de wereld een stukje beter.

Wat zijn jouw herinneringen aan Kerstmis?