Zwanger van ons derde kind

Toen ik weer zwanger wilde worden ben ik naar de gynaecoloog gegaan vanwege mijn eerdere bekkenproblemen. Ik was bang dat ik bij een eventuele volgende zwangerschap misschien niet meer zou kunnen lopen. Volgens de gynaecoloog was de kans hierop klein, maar het heeft door omstandigheden nog langer dan 4 jaar geduurd voordat ik opnieuw zwanger werd. Nu op mijn 36ste ben ik opnieuw zwanger van ons derde kind.

Ongemakken vanwege de zwangerschap

Aan het begin van de zwangerschap was ik weer extreem misselijk waardoor ik steeds bleef eten om maar niet misselijk te worden. Ik wilde wel blijven functioneren voor onze andere twee kinderen. Hierdoor kwam ik aan het begin al enorm aan. Met 16 weken heb ik ook weer een test voor zwangerschapsdiabetes gedaan (bij mijn eerdere zwangerschappen had ik dit), maar dit bleek wonderbaarlijk genoeg nu niet zo te zijn. Desondanks bleef ik wel enorm groeien en had ik al snel weer een flinke buik met de bijbehorende ongemakken.

Bukken was hierdoor ook al snel erg lastig. Gelukkig helpen onze kinderen van vijf en zeven mij overal mee. Zodra ik iets laat vallen bukken zij om het op te pakken. Ze willen mij overal mee helpen en worden hierdoor enorm zelfstandig. Ik vind het af en toe erg lastig dat ik niet alles meer kan en voel mij erg schuldig. Ik heb het gevoel dat ik op dit moment niet de ‘leuke en actieve’ moeder kan zijn die ik wil zijn.

privéfoto van Tessa

Lekker weg met mijn gezin

Toen ik ongeveer 20 weken zwanger was hebben we nog een weekend in het Eftelinghotel geslapen en met 32 weken zijn we een week op vakantie naar Denemarken (waaronder ook Legoland en een grote dierentuin) geweest. Het lopen ging wat langzamer, maar het lukte gelukkig nog wel. Wat ik wel lastig vond, is dat er continu rekening met mij moet worden gehouden. Ook kon ik bijna in geen enkele attractie.

Groeiecho

Tijdens de groeiecho van ons derde zoontje met 28 weken kwam naar voren dat ons kindje 2,5 week groter is dan zou moeten. Ik voelde mij op dat moment enorm schuldig, omdat ik ook veel aan ben gekomen en meer eet dan tijdens mijn andere zwangerschappen (wel gezond, maar niet zo gezond als bij de andere jongens).

Daarna heb ik weer suikerwaardes geprikt, maar die waren eerder te laag dan te hoog. Ik had ook niet teveel vruchtwater en ook de benen van dit kindje zijn te lang voor het termijn van 28 weken (bij de andere kinderen had ik vanwege de zwangerschapsdiabetes te veel vruchtwater en waren vooral het hoofdje en de maag te groot).

Zorgen maak ik me toch

Wat is dan de reden? Ik heb zelf vanaf het begin het gevoel dat ik langer zwanger ben dan wat uit de echo naar voren is gekomen. De verloskundige geeft aan dat het tijdens de bevalling wel goed gaat komen en ik mij niet te druk moet maken, omdat het ons derde kindje is en het de vorige keren ook is gelukt.

Ik maak mij er desondanks wel zorgen over, omdat Evan in een stuit is geboren en aan het eind vast zat met zijn hoofd. Dit is vermoedelijk ook de reden van zijn DCD (zuurstoftekort tijdens de bevalling). Evan redt zich er prima mee, maar dit is niet wat je wilt voor je kind. Je wilt hun natuurlijk een zorgeloos bestaan geven. Ook wordt dit kindje in juni geboren en Evan is geboren op 14 juni (geeft hem ook enorm veel spanning).

Ook heb ik een gehandicapte broer waarvan de oorzaak zuurstoftekort bij de bevalling is en hij is geboren op 21 juni. Natuurlijk is dit allemaal onzin, maar ik merk dat het toch een rol gaat spelen. Ik hoop dus dat de baby besluit eerder te komen of dat ik anders ingeleid kan worden met uiteindelijk 38 weken zwangerschap (niet op de verjaardag van mijn zoon Evan). Zijn kinderfeestje heb ik om die reden ook al eerder gepland, want hij verdient wel een heel leuk feestje. Hopelijk gaat dit nog lukken.

Zwanger van ons derde kind

Ik ben nu bijna 35 (of 37) weken zwanger en op dit moment heb ik enorme nesteldrang/opruimwoede, maar ik kan amper omhoog komen als ik de keukenkastjes bijvoorbeeld op heb geruimd en gepoetst. Ook schoonmaken gaat niet zo grondig als normaal (wat ook voelt als dweilen met de kraan open met twee jongens en een hond). Wat is het om die reden ook fijn als ons derde kindje er straks is en ik alles weer kan gaan doen.