9 dingen die ik mis van toen mijn dreumes nog baby was

Toen mijn dochter nog een echte baby was vond ik dat heerlijk, maar stiekem dacht ik ook weleens vooruit in de tijd. Want hoe leuk (en makkelijk!) zou het zijn als we bijvoorbeeld meer interactie zouden gaan hebben, zij zou gaan lopen en zelf zou kunnen eten? Ondertussen is mijn baby een echte dreumes geworden, en gaat richting puberende peuter. En het is waar dat heel veel dingen een stuk makkelijker en nóg leuker zijn geworden, maar sommige zaken heb ik toch niet helemaal goed voorzien. Want in de babytijd had ik zo ontzettend veel meer moeten genieten van:

1. Eindeloos kroelen en kusjes geven

Als ik tegenwoordig vraag: ‘mama kus?’ is het antwoord standaard ‘nee’ en loopt ze hard weg (wat ook wel weer heel grappig is).

2. Babynageltjes knippen

Een baby die relatief rustig blijft liggen, in plaats van een dreumes die begint te gillen, slaan en schoppen zodra het nagelschaartje tevoorschijn komt. Hetzelfde geldt voor tandenpoetsen, al was dat gelukkig een fase.

3. Het huis verlaten met een baby

Ik dacht soms dat het lastig was, het huis verlaten met een baby. Want: zoveel spullen om mee te nemen. Had ik er maar meer van genoten! Vroeger sliep ze nog lekker in de kinderwagen, dus naar buiten gaan hoefde niet perse (om slaapjes heen) gepland te worden. In de kinderwagen of maxicosi gezet worden was prima. Tegenwoordig wordt flink verzet geboden tegen de wandelwagen of het autostoeltje, want mevrouw wil niet vast gezet worden. Zelf lopen maakt haar het meest blij, maar dan moet je wel tijd hebben want bij iedere auto, hond en grasspriet wordt er gestopt.

4. Je baby verschonen

Hiervoor geldt een beetje hetzelfde als voor nageltjes knippen: als ik geluk heb is de dreumes hooguit een beetje dwars en probeert ze iets te pakken. Maar als ik pech heb blijft ze maar draaien, schoppen en rollen.

5. Rustig naar de WC gaan

Wat was het rustig toen ze nog in de box lag! Nu volgt ze me overal naartoe, dus ook naar het toilet. Zit je net een paar seconden, wordt er hard op de deur gebonsd.

6. Temperatuur opmeten en zetpillen zetten

Mijn arme baby’tje zag het onheil nog niet aankomen als ik met thermometer en doosje zetpillen voor haar neus stond. Mijn dreumes heeft een olifantengeheugen ontwikkeld voor die ellende, en begint ook hier vooraf al dramatisch te gillen. Nadat er een zetpil is gezet ben ik een week lang de minst favoriete ouder en worden de billen bij iedere luierwissel stevig bij elkaar geknepen.

7. Je baby eten geven

Achteraf bezien was vijf flessen per dag geven eigenlijk best relaxed. Mijn dreumes was altijd een goede eter, maar het wordt steeds lastiger lijkt het. De ene keer geen brood of een specifiek beleg wat niet meer in de smaak valt, de andere keer wil ze dagen achter elkaar geen avondeten. Er lijkt geen pijl op te trekken.

8. Het interieur van mijn huis

Toen baby enkel nog op haar rug kon liggen, liep ik gerust naar boven om de was aan te zetten of iets op te ruimen. Ze lag toch veilig in de box of op het speelkleed. Ondertussen is mijn dreumes beweeglijker dan een aapje, en klimt overal op of in. Alle kleine leuke spulletjes op grijphoogte zijn weggehaald en dingen uit kasten op veilige hoogte opgeborgen. Mijn interieur is ‘opgeleukt’ met speelgoed, waarvan gelukkig ook een hoop houten speelgoed. Desondanks hebben andere dingen, zoals de inhoud van de oud papierbak, grote aantrekkingskracht op mijn dreumes.

9. De rustige zondagochtend

Vroeger kreeg baby op zondagochtend heerlijk een fles in ons bed, en daarna lag ze tot haar volgende slaapje lekker tussenin terwijl wij nog wat soesden. Tegenwoordig is ons bed vooral een speelplaats, waar boekjes gelezen worden, op geklommen en overheen gelopen wordt. Afgelopen zondag wilde mevrouw over mijn kussen heen lopen, maar mijn hoofd lag in de weg dus ging ze er maar op staan. Weg dat heerlijke soezen.

En toch…

Ondanks dit alles wordt het alleen maar leuker! Ik verbaas me om de nieuwe woordjes die ze leert en dat ze al zoveel begrijpt nu ze de leeftijd van een dreumes heeft, moet stiekem heel hard lachen als ze bijdehand doet, was zo trots als een pauw toen ze voor het eerst zelf een heel stuk buiten liep, en geniet extra van de kusjes en knuffels die ze af en toe uit zichzelf komt geven.

Waar had jij meer van moeten genieten in de babytijd? Laat het ons weten in de comments of op onze Facebookpagina!