Herinneringen aan Kerstmis

Herinneringen aan Kerstmis 2020; het warme water omhelst mijn koude, pijnlijke vingers die onder het witte sop tasten naar de mooie glazen. De erfstukken die stevig maar ook zo ontzettend fragiel aanvoelen. Ik hoor hen tinkelen, alsof ze tegen elkaar kletsen. De kristallen glazen, al jaren opgesloten staand in de kast, wachtend op het grote feest en de jaarlijkse wasbeurt, blinken en schitteren wanneer ik ze afdroog.

Het is 25 december 2020 en ik dek de tafel op zijn mooist voor het Kerstontbijt. De glazen van wijlen mijn ouders mogen daar zoals elk jaar deelgenoot van zijn. Kijk hoe mooi het staat op dat rode tafelkleed met de witte lopers en het Marjolein Bastinservies, dat van mijn veel te jong overleden grote zus is geweest. De kaarsen branden, de stal baadt in het zonlicht; de broodjes, croissants, vleeswaren en kaas staan klaar; Sky Radio stuurt de mooiste kersthits onze woonkamer in, waar de kerstboom uitbundig staat te schijnen en stralen. Het is ons kerstfeest vol herinneringen.

Goede herinneringen aan Kerstmis

Elk van de glazen vertelt zijn eigen verhaal; wie er wanneer wat heeft gedronken en met wie, of het gezellig was of juist vol onderhuids gekonkel, of er goede wijn of whisky werd geschonken of juist hoofdpijnwijn. In de schittering van de vlammen hoor ik hen schaterend anekdotes opdoen en het lijkt alsof mijn ouderlijk gezin weer bij me aan tafel zit. Nostalgisch ga ik aan tafel zitten. De weinige goede herinneringen aan vroeger overspoelen me en verdringen, al is het maar kort, de slechte. Het is een zeer waardevol moment, waarin herinneringen aan Kerstmis uit mijn ogen over mijn wangen lopen.

“Mama, ik hou van je’

Dan hoor ik het gestommel van pubervoeten die de trap af hollen. Mijn puberzoon en puberdochter komen binnenstormen en roepen verrast hoe lekker het allemaal is wat er op tafel staat. Ik veeg snel mijn tranen weg en slik de brok in mijn keel door voor ik hen een dikke omhelzing geef. “Fijne Kerst, mama, ik hou van je”, fluisteren ze in mijn oor.

Een rijk gevoel

Wanneer we met ons hele gezin aan tafel zitten zie ik het opnieuw. Mijn rijkdom, alles wat ik wensen kan is hier bij me. Ik zie hen lachen, ze hebben pretlichtjes in hun ogen, we zijn gelukkig. Queen zingt: ”Thank God it’s Christmas” en de dankbaarheid omarmt me. Het was een heftige tijd, we hebben in een jaar veel meegemaakt. Plotseling stond kanker in onze huiskamer, Corona deed naadloos volgend op mijn therapieën zijn intrede. Dat we zo bij elkaar zitten maakt me nederig, want het had ook anders kunnen gaan.

Het glasservies van mijn ouders, fijne tijden

Het glasservies van mijn ouders, het servies van mijn zus, allebei staan ze voor een afgesloten periode. Toch kan ik het niet over mijn hart verkrijgen ze weg te doen, omdat ze symbool staan voor fijne tijden. Mijn zoon vroeg me gisteren nog waarom ik zo van Kerst hou. Het antwoord was moeilijk.
De meeste van mijn weinige fijne herinneringen spelen zich af in de Kersttijd. De tijd van samenzijn. De tijd van verbinding. Dit is dan ook wat ik mijn kinderen wil meegeven: Kerst is voor je naasten, voor degenen die je liefhebt. Probeer echter niet alleen met Kerst een goede, liefhebbende, begripvolle vriend, partner of persoonlijkheid te zijn, dan wordt de wereld een stukje beter.

Wat zijn jouw herinneringen aan Kerstmis?