Zwanger van een meisje? Maar ik ben een jongensmoeder!

Samen met mijn vriend heb ik drie prachtige kinderen: twee jongens en een meisje. Voordat ze er waren wilden we heel graag kinderen. Ik was er van overtuigd dat ik een echte moeder was voor jongens, een zogenoemde jongensmoeder.

Vaak kreeg ik hier commentaar op, want je mag geen voorkeur voor een bepaald geslacht hebben. Wat nu als je toch een meisje krijgt? Ben je dan teleurgesteld? Wil je haar dan niet? Maar ik wilde jongens, wat moest ik met een meid? Ik kan niet vlechten of leuke staartjes maken. Meisjeskleding in de winkels vind ik veel te zoetsappig, te roze. Nee, ik was geen meisjesmoeder!

We kozen er bij de eerste twee zwangerschappen voor om het geslacht van de baby niet van te voren te weten. Het moest een verrassing zijn. En wat was ik twee keer opgelucht dat het jongens waren. Zie je wel, ik ben een jongensmoeder.

Maar toen werd ik zwanger van de derde. Nu kozen we er voor om het geslacht wel van te voren te weten. ‘Overduidelijk een meisje’, zei de echoscopiste. Oei, en nu?

Voorkeur voor een meisje, mag dat?

Ik denk dat er veel mensen zijn die stiekem een voorkeur hebben. Een papa wil misschien graag een stoere jongen om later mee te voetballen. Of toch liever een meid, omdat meisjes graag bij de papa’s zijn. Maar ze spreken dit niet uit, want wat vindt de rest van de wereld daarvan?

Waarom rust hier zo’n taboe op? Natuurlijk mag je hardop zeggen wat je graag zou willen. En misschien ben je wel licht teleurgesteld als het toevallig anders loopt, maar dat is echt snel voorbij. Want als je je kleine wonder in je armen hebt dan maakt het geslacht opeens niet meer uit.

Meters roze

In 2015 werd onze roze kers op de taart geboren. En wat blijkt nou? Meisjes zijn écht anders! Natuurlijk wist ik dit wel, maar het bewijs werd toch maar even geleverd. Ik kreeg van veel mensen kleertjes in de kraamtijd. Ik had opeens meters roze in huis hangen. In het begin heb ik me daar fel tegen verzet: ons kind gaat geen roze en geen rokjes dragen. Dit hield ik uiteraard niet lang vol, want een roze jurk met roesjes staat haar zo schattig! Wanneer ik nu door een winkel loop zie ik niet alleen maar de roze en zoetsappige kleren, maar ook de stoere pakjes.

Jongensmoeder wordt (ook) meisjesmoeder

We zijn nu anderhalf jaar verder en ze is een echte meid en ik… Ik ben stiekem toch een jongensmoeder én een meisjesmoeder. Ik kan blijkbaar wel staartjes maken en jurkjes naaien. Onze oudste zoon had graag een zusje en die heeft hij gekregen. Met alles er op en er aan. Ze is lief en knuffelig, maar ook fel en kattig. Deze meid brengt balans in ons leven. Blijkbaar had dit gezin nog een meisje nodig. Misschien had ik ook een meisje nodig.

Dit artikel is gepubliceerd op 7 februari 2017, geüpdatet op 2 februari 2023