Kinderen zijn gek op zoet

Kinderen zijn gek op zoet. Het is genetisch bepaald. Moedermelk is zoet en romig; dat we dat lekker vinden is van levensbelang. Zo blijven we ons leven lang een voorkeur houden voor zoet én romig. Mijn lief is wat dat betreft een droom voor elke reclamemaker; staat er ‘vol en romig’ op de yoghurt, dan is hij al overstag.

Verleidingen

Toen de kinderen klein waren, beperkten wij hun snoep-inname. De eerste jaren werkte dit perfect, maar naarmate ze ouder werden werd het lastiger. Dit had met name te maken met de boze buitenwereld; daar liggen de verleidingen op de loer.

Bij feestjes, waar het lekkers voor de kleintjes vaak op ooghoogte ligt en ze het zó naar binnen kunnen schuiven. Wanneer opa en oma oppassen op de kinderen, van wie ik als kind geen snoep mocht, maar die dat nu bij hun kleinkinderen heel anders aanpakken. En niet te vergeten in winkels en cafés waar volstrekte vreemden, als een soort rattenvangers van Hamelen, in een onbewaakt ogenblik je kinderen snoep aanbieden. Probeer dan maar eens te weigeren zonder als een enorme heks over te komen.

Snoep(en) op feestdagen

Dit soort momenten neemt exponentieel toe rondom de erkende feestdagen; met Kerst, Nieuwjaar, Pasen en ook het Suikerfeest krijgt je kind te pas en te onpas allerlei lekkers aangeboden. Paaseitjes, chocolade sinterklazen, zoete bladerdeeg hapjes, het ligt op straat en op school, in winkels en in winkelcentra.

Sint Maarten is natuurlijk het ultieme snoepfeest. De kleintjes kunnen hun geluk niet op. Bij ons in de buurt werd het uitbundig gevierd. Ik vond het altijd een enig gebeuren, de kinderen met hun lampionnetjes, een kaarsje bij de voordeur, liedjes oefenen en dan de spanning als het donker wordt. Er was altijd wel een buurvrouw die mandarijnen gaf in plaats van snoep; die werd dan het liefst vermeden. Onze kinderen wisten verder ook wel hoe ze deze avond moesten aanpakken. Onderweg al zoveel mogelijk naar binnen schuiven, want Sint Maarten was een uitzondering en de dag erna gingen de normale regels -snoep op gezette tijden- weer in.

Snoep en zoet trakteren op school

Toen de kinderen naar school gingen kwamen daarmee ook extra uitdagingen. Je hebt scholen waar snoep de deur niet passeert en het blokjes kaas en komkommer is wat de klok slaat. Op de school waar onze kinderen naartoe gingen was het anders en werd regelmatig getrakteerd op marsjes en snickertjes. Vooral op de kleuterschool vond ik dat echt nog niet nodig en de juf was het met me eens, maar het lukte blijkbaar niet om dit goed te communiceren.

Zelf maakte ik vaak lekkere dingen met groente en fruit, zoals fruitspiesjes om te trakteren. Mijn kinderen merkten toen het verschil nog niet en de fruitspiesjes zijn zelfs een aantal jaren herhaald, zo populair waren ze. Toen de kinderen wat groter waren kwam er wel een biggetje of een apenkop bovenaan de fruitspies, zo was het extra feestelijk.

Dol op zoet!

In de loop van de jaren hebben wij het steeds meer losgelaten en op een gegeven moment mogen ze het zelf bedenken. Mijn oudste gaat regelmatig met vrienden naar de Jumbo en dan gaan er rustig 1000 calorieën in één keer in.

Zelf ben ik de zoet-fase overigens nog niet helemaal ontgroeid. Je kunt er een psycholoog op loslaten, het komt ongetwijfeld door de schaarste in mijn jeugd, maar ik ben nog steeds dol op snoep.

De snoepbakjes van de kinderen voorkomen dat ik in een zwak ogenblik helemaal los ga. Zo kan ik toch genieten van af en toe een heerlijk snoepmomentje met mijn oude getrouwen zoals manneken pis of salmiakballen. Mijn kinderen maak ik er niet blij mee, dus meestal blijft dat toch wel over.

Want hoe dol ze allebei ook zijn op zoet, mijn liefde voor drop heb ik niet doorgegeven. Maar ik heb nog hoop. Wacht maar tot ik kleinkinderen heb.