Kinderen, Persoonlijk

Juf Simon – mannen in de kinderopvang

Toen ik het nieuws hoorde van de ontuchtzaak bij een kinderdagverblijf (hier het nieuwsbericht) schrok ik flink. Dat is toch de nachtmerrie van iedere ouder? Als ik eraan denk voel ik direct een knoop in mijn maag. Ik kan me gewoon niet voorstellen hoe erg dit moet zijn voor alle betrokkenen.

Nu vond ik het in het begin best moeilijk om mijn zoontje uit handen te geven aan (toen nog) vreemden op het kinderdagverblijf. Maar juist de gedachte dat hij daar in vertrouwde, liefdevolle en kundige handen zou zijn maakt dat ik hem twee keer per week met een gerust hart achterlaat. Nieuws als dit slaat dan ook in als een bom. Want is mijn kind nog wel veilig op het kinderdagverblijf bij een mannelijke medewerker?

Een van de vaste invallers bij ‘ons’ kinderdagverblijf is ‘juf Simon’*. Zo stelt hij zich natuurlijk niet voor, maar zo noemen wij hem thuis met een liefdevolle knipoog. Het is een vlotte jonge vent, die leuk met de kinderen speelt en ze goed verzorgt. En aangezien onze zoon een ‘mannenkind’ is (dol op opa’s en papa, kan mij en zijn oma’s echt stráál voorbij lopen), vindt hij het altijd leuk als Simon er is en wij als ouders dus ook.

Toch een beetje gek

Maar nu moet ik bekennen: De eerste keer dat ik hem zag bij de crèche, was ik toch een beetje op mijn hoede. Mijn eerste gedachte was toch: ‘ Oh, een mán…’ Ik stond bij deze invaller toch net wat langer stil dan ik bij een vrouwelijk exemplaar zou hebben gedaan. En daar schaam ik mij dus voor! Want ik, die dacht zo open minded te zijn en zoveel belang te hechten aan een gelijkwaardige taakverdeling tussen en mannen en vrouwen, papa’s en mama’s, vond het gek om een man bij de kinderopvang te zien. En ik vrees dat ik niet de enige ben.

Daarom denk ik bij dit zoveelste geval van misbruik niet alleen aan alle directe betrokkenen, maar ook aan alle andere mannelijke pedagogisch medewerkers in Nederland. Het kan haast niet anders dan dat dit nieuws zijn weerslag heeft op deze beroepsgroep. Worden nu de goede intenties van al deze mannen in twijfel getrokken? En maakt dat het niet (nog) moeilijker voor deze mannen in deze beroepsgroep? En hoe eerlijk is dat? Zou dat bij een misbruikzaak door een vrouw ook het geval zijn? We vertrouwen papa’s toch ook de verzorging van onze kinderen toe? (En ja dat is inclusief het verschonen van luiers!)

Diversiteit in opvang en onderwijs

Als we met elkaar zo doorgaan en met scheve ogen naar deze begeleiders kijken, is dan de mannelijke pedagogisch medewerker niet een snel uitstervend ras? En wat is dan de volgende bedreigde diersoort: de meester?

Begrijp me goed: ik weet ook niet wat wijsheid is en het roept veel vragen op. Als het aan mij ligt (en ik denk aan iedereen) dan zouden zulke misbruikzaken zo snel mogelijk tot het verleden behoren. Maar ik denk dat het weren van alle mannen uit de kinderopvang en het onderwijs niet de juiste weg is.

Zou het aantrekkelijker maken van deze beroepen voor mannen er niet juist voor kunnen zorgen dat het normaler wordt voor mannen om een verzorgend beroep te hebben? Met (hopelijk) als gewenst gevolg dat deze groep mannen groter wordt en er minder vraagtekens worden gezet bij mannen in deze rollen. En zouden niet zowel jongens als meisjes baat kunnen hebben bij meer diversiteit in het onderwijs?

Juf (m/v)

Terug naar onze mannelijke ‘juf’. Als ik zie hoe prettig Simon omgaat met de kinderen bij ons kinderdagverblijf: net een beetje meer stoeien, net een andere benadering van jongens en meisjes, dan denk ik: ik gun iedereen een juf Simon!

 

* Om de privacy van de betrokkenen te waarborgen zijn de namen in deze blog gefingeerd.

Vorige bericht Volgende bericht

Misschien vind je dit ook leuk om te lezen

Reacties op Facebook

Geen reacties

Plaats een reactie