We hebben allemaal unieke kinderen

In mijn praktijk zie ik als kinderfysiotherapeut dagelijks verschillende, unieke kinderen. Op het ene moment zie ik een kind dat rondstuitert door de behandelkamer. Op het andere moment zie ik een kind voor me zitten dat bijna in de huid van zijn ouder kruipt. Het ene...

Sprookjesachtige knotwilgenroute in de Rhoonse grienden

Statig staan ze daar, keurig in het gelid. Sommige hebben alweer een volle bos op hun kop, andere nog niet. Knotwilgen, daarover heb ik het. Onmiskenbaar mijn favoriete bomen. In het Nationaal Park ‘De Biesbosch’, zeer dicht bij mijn huis, stikt het ervan. De bomen...

Opgroeien in de digitale wereld

Ik ben geboren in een analoge wereld. Kun je nagaan hoe oud ik ben. Mijn eerste kennismaking met de digitale wereld was de ‘Commodore 64’ die in de praktijk van mijn vader stond. Met name op mijn broer had dat ding een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Hij...

Zo organiseer je een slaapfeestje in de achtertuin

Is jouw kind binnenkort jarig en ben je op zoek naar een originele manier om een kinderfeestje te vieren? Een slaapfeestje in de achtertuin kan dan een leuk idee zijn! Je hebt voor zo’n slaapfeestje niet zoveel nodig en de kinderen zullen het fantastisch vinden. In...

Kind ziek op vakantie: Wat kun je doen?

Zijn jullie lekker met het gezin aan het genieten van zon, zee en strand, wordt je kind ziek op vakantie. Wat moet je doen en wie kun je bellen voor hulp? Wat te doen bij een zonnesteek of diarree? Handige tips om goed voorbereid op reis te gaan en wat je kunt doen...

In januari dit jaar schreef ik een blog over onze middelste zoon. Ik twijfelde toen of we iets moesten ondernemen gezien zijn spraakachterstand. Ik wil een ieder bedanken voor alle goede tips en adviezen. Het heeft mij wel aan het denken gezet. Wat als er nu wel iets aanwijsbaars aan de hand is? Dan kunnen we er nog iets mee voordat hij naar school gaat.

Testen testen testen

Hij is inmiddels 3,5 jaar en is onderzocht bij het audiologisch centrum. Met zijn gehoor is niets mis, dat hadden we ook niet verwacht. Hij heeft daarna nog een logopedisch en psychologisch onderzoek gehad. Bij het logopedisch onderzoek keken ze alleen naar zijn spraak en zijn taal-, woordbegrip. En bij het psychologisch onderzoek werd zijn IQ getest. Dit laatste werd gedaan met een non-verbaal onderzoek. Dit was hard werken voor ons ventje. Maar één ding staat vast: hij heeft een enorm goede werkhouding en een goede concentratie. Niet één keer moest hij aangespoord worden of ging hij van zijn stoel af. Ik zou het hem niet nagedaan hebben, wat een concentratie. Uit de onderzoeken kwam naar voren dat zijn spraakachterstand erg groot was, maar met zijn intelligentie is niets mis, daar scoort hij gemiddeld op. En nu…?

Wel of niet naar school?

Nu gaat hij één keer per week naar de logopedie. Daar maakt hij wel vooruitgang en hij vindt het leuk. Maar de conclusie in het onderzoek laat weten dat hij waarschijnlijk niet genoeg baat gaat hebben bij de reguliere logopedie. Misschien dat een peutergroep bij Kentalis (gespecialiseerd op het gebied van gehoor en communicatie bij volwassenen en kinderen) beter zou zijn. Ze vragen zich in de conclusie ook af of hij al rijp is voor de basisschool. Met andere woorden, als hij in april 4 jaar wordt, doen we hem dan naar school of niet? Hij komt dan in een klas van 34 kleuters. De juf heeft haar handen vol met al deze kleuters en dan zouden wij ook nog verlangen dat zij extra aandacht voor ons kind moet hebben. Over werkdruk gesproken. Natuurlijk heeft de school de intentie om hem alle aandacht te geven die hij nodig heeft, maar hoe realistisch is dat in de praktijk?

Wachtlijst

Bij Kentalis is een wachtlijst van hier naar Tokio en zij adviseren ook eerst een half jaar logopedie. Dus wat nu? Aan een wachtlijst kunnen we niets doen, dat is een losstaand feit. Natuurlijk gaan we door met de logopedie, ook dat staat buiten kijf. Maar wat doen we in april? Naar school of niet naar school? That’s the question. Mijn moederhart zegt: laat dat kind nog lekker thuis tot na de zomervakantie. Maar na een kort gesprekje met de directie van school liggen de kaarten weer op tafel. Ik vroeg haar hoe school er in zou staan wanneer wij besluiten hem nog niet naar school te doen. Haar antwoord was duidelijk. Natuurlijk staat school daar voor open, want de keus is aan ons. Maar we moesten in februari maar eens komen babbelen hierover. En natuurlijk gaan we dat doen, want een goede communicatie met school is belangrijk. Ook als je kind er nog niet zit. En zo blijven we twijfelen, rond de zorgvraag van onze grote, kleine vent. Maar ook dit cliché blijft waar; alles komt goed!