We hebben allemaal unieke kinderen

In mijn praktijk zie ik als kinderfysiotherapeut dagelijks verschillende, unieke kinderen. Op het ene moment zie ik een kind dat rondstuitert door de behandelkamer. Op het andere moment zie ik een kind voor me zitten dat bijna in de huid van zijn ouder kruipt. Het ene...

Sprookjesachtige knotwilgenroute in de Rhoonse grienden

Statig staan ze daar, keurig in het gelid. Sommige hebben alweer een volle bos op hun kop, andere nog niet. Knotwilgen, daarover heb ik het. Onmiskenbaar mijn favoriete bomen. In het Nationaal Park ‘De Biesbosch’, zeer dicht bij mijn huis, stikt het ervan. De bomen...

Opgroeien in de digitale wereld

Ik ben geboren in een analoge wereld. Kun je nagaan hoe oud ik ben. Mijn eerste kennismaking met de digitale wereld was de ‘Commodore 64’ die in de praktijk van mijn vader stond. Met name op mijn broer had dat ding een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Hij...

Zo organiseer je een slaapfeestje in de achtertuin

Is jouw kind binnenkort jarig en ben je op zoek naar een originele manier om een kinderfeestje te vieren? Een slaapfeestje in de achtertuin kan dan een leuk idee zijn! Je hebt voor zo’n slaapfeestje niet zoveel nodig en de kinderen zullen het fantastisch vinden. In...

Kind ziek op vakantie: Wat kun je doen?

Zijn jullie lekker met het gezin aan het genieten van zon, zee en strand, wordt je kind ziek op vakantie. Wat moet je doen en wie kun je bellen voor hulp? Wat te doen bij een zonnesteek of diarree? Handige tips om goed voorbereid op reis te gaan en wat je kunt doen...

Ik kijk naar je, terwijl je een plukje haar achter je oren steekt. Ik moet stiekem een beetje lachen als ik zie dat het puntje van je tong uit je mond steekt terwijl je heel erg geconcentreerd je naam probeert te schrijven. 'Mama, mijn letter is moeilijk hè?,' zeg je bijna verontschuldigend, terwijl je een soort slangetje tekent. 'Mama, op de basisschool ga ik heel flink mijn naam schrijven hoor,' zeg je, terwijl je alweer druk bezig bent met het tekenen van poppetjes. Wanneer is dit gebeurd? Waar was ik al die tijd? Wanneer is mijn kleine meisje zo groot en flink geworden?

Nog nooit zo hard gehuild

Zwanger worden was nogal een dingetje. Na bijna drie jaar en een aantal hormoonbehandelingen verder stond ik trillend met een positieve test in mijn handen. Nog geen twee weken later vertelde de gynaecoloog dat deze zwangerschap waarschijnlijk in een miskraam zou eindigen. Het vruchtje had geen hartslag en liep bijna een week achter met de groei. We mochten een week later terugkomen. De langste week van mijn leven. Die echo vergeet ik nooit meer. Een verpleegkundige stond achter mij en kneep tijdens de echo een paar keer meelevend in mijn schouder. Het hartje klopte en het termijn klopte precies. Ik heb geloof ik nog nooit zo hard gehuild als toen.

'Dat zei je al'

Met 39 weken werd ze geboren. Ons meisje. Onze dondersteen. Onze 'druif' zoals we haar vaak noemen. Onze Sophie. Zij die ons papa en mama maakte. Een heerlijke tevreden baby, een driftige peuter en een geweldig lieve grote zus voor haar broertje. Ik kan uren naar haar kijken. Hoe ze speelt, hoe ze praat en hoe ze denkt. Haar lieve, zachte, verzorgende karakter in combinatie met haar vuurspuwende ogen en scherpe tong. Ik vind haar geweldig, ons kind. Ik knuffel haar het liefst de hele dag en vertel minstens drie keer per dag dat ik van haar hou. Waarop ze altijd bij de derde keer zegt: 'Jahaa mama dat zei je al, ik ben niet doof hoor.'

Voor de vierde keer

Er zullen nu mensen zijn die denken 'mens doe normaal, stel je niet zo aan en doe niet zo overdreven.' Maar laat mij maar lekker genieten van mijn twee schatten van kinderen. Genieten kun je namelijk nooit te weinig doen. Er komt heus nog wel een tijd dat ze in de puberteit komen en ik ze niet altijd zo lief meer vind. En dat ik met tranen in mijn ogen terugdenk aan de tijd dat je rondhuppelde door de kamer in je Frozenjurk, terwijl je broertje danste en gilde.

Ik glip nog even gauw ons bed uit om bij jullie te kijken. Je hebt je knuffel stevig vast en dat plukje haar toch weer voor je gezicht. Ik geef je een klein kusje op je voorhoofd en fluister toch nog even in je oor – voor de vierde keer – dat ik van je hou…