Recept: romige tortellini-tomatensoep met broccoli en basilicum

Gezond en lekker eten willen we allemaal graag en zeker als je een druk gezinsleven hebt is het fijn als je het door de week ook makkelijk en snel op tafel kunt zetten. Met verse ingrediënten koken voor het hele gezin hoeft niet ingewikkeld te zijn. Deze romige...

10 x Budgettips voor Sinterklaas

Het is november, dus hij staat al te trappelen (en zijn paard ook): Sinterklaas is bijna weer in het land! Een gezellige, spannende en ook leuke tijd breekt aan, waar het voor kinderen - laten we eerlijk zijn - voornamelijk draait om de Sinterklaascadeautjes. Om nou...

Peuters die heel hard schreeuwen: ‘zelf doen’

Al een aantal jaren krijg ik op social media filmpjes van schattige peuters te zien. Soms in combinatie met schattige puppies. Blijkbaar weet het algoritme van Facebook en Instagram dat ik daar dol op ben. Sinds kort verrichten de peuters in die filmpjes ook nog eens...

Menstruatiepijn: dit is wat je eraan kunt doen

Iedere maand hetzelfde liedje: de menstruatie komt eraan. Je baarmoeder trekt samen. Dit zorgt voor pijnlijke krampen in je buik, rug of zelfs benen. Daarnaast is er eventueel hoofdpijn en een rothumeur. Menstruatiepijn is niet leuk voor jou en ook niet leuk voor de...

Sinterklaasspeurtocht: Eindelijk vind ik Sinterklaas weer leuk

De afgelopen jaren kon ik die man met zijn baard wel het land uit kíjken. Sterker nog: stiekem hoopte ik dat hij eens een keer níet met zijn stoomboot aan zou meren in Nederland. Dat 'ie met zijn vrienden gewoon lekker eens bleef overwinteren aan een van de costa's....

Planten zijn ondoorgrondelijk. Tenminste, voor mij wel. Soms staan ze ineens prachtig te bloeien, dan vallen de bladeren weer helemaal uit. In de loop der jaren ben ik wel beter geworden in het verzorgen. Had ik vroeger al moeite om die ene verschrompelde cactus in leven te houden, nu groeien de planten in mijn woonkamer de potten uit.

Moeten ze echt elke dag eten?

Tegenwoordig heb ik kinderen; die zijn meer werk dan planten. Ze hebben meer nodig dan één keer per week water. Ik heb wel eens een spreuk gezien: ‘moeten ze écht élke dag eten?’ Ja dus, en liefst ook nog iets voedzaams en gezonds.

Vroeger, toen mijn lief en ik nog met z’n tweeën waren, sjokten we aan het eind van de dag naar de supermarkt en haalden dan twee biefstukjes om te bakken, in zo’n klein plastic tasje. Nu sleep ik de hele week met boodschappen. Appels, bananen, brood, melk. Kwark, snoep, Sultana’s. Repeat. Mijn zoon eet soms drie bakken muesli met melk per dag. En drie borden warm eten. Heb ik net boodschappen gedaan – een hele auto vol – thuis bedenk ik alweer iets dat op het lijstje moet.

Ratjes om voor te zorgen

iedereen-een-coronapuppy-ratjes

Toen de kinderen klein waren aten we strak om 18.00 uur. Werd het later, dan ging het eten erin met hangen en wurgen. Met twee tieners is het gelukkig weer mogelijk om iets flexibeler te zijn. Ze zijn regelmatig weg voor sporten en vriendjes of soms zelfs allebei uit logeren. Steeds vaker heb ik niets meer om voor te zorgen. Vandaar dat we twee tamme ratjes hebben genomen, zodat ik mijn moedergevoelens nog enigszins kan botvieren.

Coronapuppy

Ik zit in mijn thuiskantoor voor het raam van de eerste verdieping. In mijn straat komen verdacht veel puppy’s voorbij. Blijkbaar ben ik niet de enige met behoefte aan verzorgen. Met name moeders van wie de jongste de basisschoolleeftijd heeft bereikt krijgen vaak last van rammelende eierstokken. In Staphorst, waar ik ben opgegroeid, ben je als moeder van een doorgaans groot gezin wel even zoet. Meestal je hele vruchtbare leven.

Maar in het mondaine dorp vlakbij Utrecht waar ik nu woon, ga je nou eenmaal niet eindeloos door met kinderen maken. Dan is een Labradorpup een goed alternatief. En in coronatijd is het aantal puppy’s helemaal geëxplodeerd.

En ik geef het toe, als ik zo’n coronapuppy voorbij zie komen met dansende oortjes en een wiebelend staartje, één en al enthousiasme, dan gaat mijn moederhart sneller kloppen. Tot het moment dat het lieve beest een dikke drol op het gras doet en het baasje met zo’n goor poepzakje in de weer gaat. Dan denk ik terug aan de miljoen luiers die ik heb verschoond en dan vind ik het wel even welletjes. Geen coronapuppy voor mij!

Een ander nadeel van honden is ook dat zij níet, zoals kinderen, op een gegeven moment zelfstandig naar vriendjes kunnen fietsen of naar het hockey- of voetbalveld gaan. Maar misschien is dat voor veel moeders juist wel een voordeel. Een baby die altijd afhankelijk van je blijft en je onvoorwaardelijke liefde blijft geven.

Wat doen we met de coronapuppy na corona?

iedereen-een-coronapuppy-huisdier-adopteren

Is alleen de vraag hoe dat straks gaat als we met zijn allen weer naar kantoor, naar feestjes en vergaderingen op school moeten. Dan zit die coronapuppy helemaal alleen thuis. En denkt ie weemoedig terug aan de tijd dat hij wel zes keer per dag werden uitgelaten.