Voor ik het wist was ze geboren!

De laatste weken van mijn zwangerschap bleef mijn bloeddruk stijgen. Na een gesprek met de gynaecoloog werd besloten de bevalling de volgende ochtend in te leiden. Ik vond het zo’n ontzettend raar idee. Ik was helemaal niet nerveus voor de bevalling, maar toen ik wist dat het de volgende dag ging gebeuren werd ik me toch een partij zenuwachtig. Niet normaal! Na een slapeloze nacht vertrokken we naar het ziekenhuis.

Ingeleide bevalling

Natuurlijk had ik het een en ander gelezen over het inleiden van de bevalling. Vooral het woord weeën-storm was blijven hangen. Als ik dat maar niet zou krijgen dan zou het wel goed komen. Om 9.00 uur waren we in het ziekenhuis. Gelukkig had ik al een klein beetje ontsluiting waardoor ze meteen begonnen met het breken van de vliezen. Ook had ik gehoopt dat daardoor de weeën spontaan zouden beginnen. Helaas… het bleef rustig! Vanaf half twaalf kreeg ik wee-opwekkers via een infuus. Ook toen voelde ik helemaal niets. Het is best wel gek om in een bed te liggen wachten tot er iets gebeurt, ik ging spontaan aan mezelf twijfelen… Is dit nu een wee? Mm.. nee toch niet. Uiteindelijk begonnen de weeën om 14.00 uur ’s middags.

Van 3 cm naar volledige ontsluiting in 60 minuten

En toen ging het ineens razendsnel. De weeën kwamen snel achter elkaar en waren behoorlijk heftig. Het was gelukkig geen weeën-storm. Na elke wee had ik een ieniemienie pauze voor de volgende kwam! De verloskundige vertelde me dat ze na 1,5 uur zouden kijken hoeveel ontsluiting ik had. Ik vroeg haar hoe lang ik al bezig was, waarop ze zei “een half uur”. Een half uur pas?! OMG, dan moet ik nog zeker een uur weeën wegpuffen voordat ze überhaupt komen kijken hoever ik ben. De verloskundige was de kamer nog niet uit of ik voelde dat ik persdrang had. Dat kon toch niet?!?

Voor ik het wist was ze geboren

Vliegensvlug piepte mijn man de verloskundige op. Gelukkig kwam ze heel snel terug samen met de arts-assistent. Ik was bang dat ze zouden zeggen dat ik pas 5 centimeter had. Maar niets was minder waar. Ik had volledige ontsluiting en twee persweeën later was daar ons lieve, prachtige, kleine, mooie meisje! Het is niet te beschrijven wat er door me heen ging. Ik moest huilen en lachen tegelijk. Om 14.59 uur is onze dochter geboren, ze is kerngezond en de allermooiste.

Nutteloze naweeën

Het grote nadeel van zo’n supersnelle bevalling zijn de naweeën. Die naweeën voelen enorm nutteloos en hielden me vooral ’s nachts wakker. Maar los daarvan kijk ik terug op een hele fijne bevalling. Na een nachtje in het ziekenhuis mochten we lekker naar huis. Het was supermooi om te zien hoe haar grote broer meteen ontzettend lief was. Hij bekeek zijn zusje aandachtig en deelde heel veel kusjes uit.