De weg naar adoptie #11: De feestdagen door zonder kinderen

Als het moedergevoel eenmaal geboren is, kun je het niet meer tegenhouden. De wens en het gevoel zijn geactiveerd en pauzeren of uitzetten is geen optie. Natuurlijk geldt dit ook voor vaders. Het is immers een oergevoel om voor voortplanting te zorgen, iets dat letterlijk zorgt voor nieuw leven. Als dat gevoel niet ingevuld wordt, roept dit weer vele andere gevoelens op. Gevoelens waar je niet op zit te wachten, maar die zich wel aandienen.

Gezin zonder kinderen

Inmiddels zijn we ruim 7 jaar bezig aan onze kinderwens. Wat een lange periode is dat. Zeker terugkijkend en beseffend dat we ‘normaal gesproken’ al 1 of 2 kinderen hadden gehad. Maar wat is ‘normaal gesproken’? Het is wat je zelf verwacht of hoopt, gecombineerd met wat de maatschappij verwacht en laat zien. Juist rond de feestdagen in de decembermaand merk ik dat het extra pijnlijk is. Het verschil tussen een gezin met of zonder kinderen lijkt dan nog groter te zijn. Natuurlijk kunnen we dit gemis invullen met aandacht voor (en van) de kinderen om ons heen. En dat zal ook iets verzachten, maar het gevoel wegnemen kan het niet.

7 jaren vol hoop

Vaak sta je tegen het eind van het jaar even stil bij het voorbijgevlogen jaar, met daarin alle hoogte- en dieptepunten. Het leek me een goed moment om even terug te blikken op onze 7 jaren. Het waren 7 jaren waarin heel veel mooie dingen zijn gebeurd, zoals verhuizen en een nieuwe baan. Dingen die voor prettige afleiding hebben gezorgd. Daarbij kan ik alle vakanties niet vergeten, want wat hebben we veel gereisd! Onder het motto ‘aangezien we nu nog geen kindje hebben’, zijn we in heel wat landen en op verschillende continenten geweest. Reizen die we zeker in de toekomst hopen te blijven doen, zij het op een lager pitje bij gezinsuitbreiding. Ook is er in die 7 jaren veel hoop geweest. Hoop dat we mochten uitbreiden en groeien als gezin. We zijn zelfs drie keer heel dicht bij dat moment geweest, maar het mocht niet zo zijn. Erg pijnlijk, zelfs als je de hoop klein probeert te houden. Jezelf beschermen is iets wat kan helpen, maar helaas niet altijd toepasbaar is. Soms winnen gevoel, hormonen en de hoop het van je verstand. Dan is het daarna even uithuilen en de draad weer zoeken en oppakken. De meeste keren ligt de draad vrij dichtbij, maar een enkele keer ligt de draad net achter je. We hebben geleerd om de tijd en de ruimte te nemen, om zo de draad weer beter en steviger op te kunnen pakken.

Je bent niet alleen

We beseffen dat we niet de enige zijn met een kinderwens die een onbepaalde wachttijd heeft. We zien bij anderen dat dit impact heeft. Voor iedereen die dit leest en dit zelf heeft ervaren, ervaart of iemand kent in een soortgelijke situatie, hoop ik dat het wat kracht biedt om door te gaan. Het is ontzettend moeilijk, maar je kunt de draad weer vinden. Vooral door jezelf de ruimte te geven om stil te staan bij je eigen werkelijkheid – met al het verdriet en gemis- zorg je dat je er ruimte komt om de draad weer te kunnen gaan zien. En weet dat je niet alleen bent. Het lijkt een taboe om erover te praten, maar zodra je dit deelt, zul je zien dat meer mensen dit meemaken. Vergeet niet dat niemand hiervoor heeft gekozen. Dit overkomt je en hier zul je het mee moeten doen.

Nieuw jaar vol nieuwe mogelijkheden

Dit jaar hebben we besloten onze kerst anders te gaan vieren. Even een escape met ons tweetjes: een paar daagjes naar het buitenland om bij te tanken en op te laden. Zodat we het nieuwe jaar fris tegemoet kunnen gaan. Een heel nieuw jaar vol nieuwe kansen en mogelijkheden. Een jaar waarvan we niet weten wat het gaat brengen en dat is maar goed ook. Ik wens iedereen mooie feestdagen en een bruisend nieuw jaar met heel veel moois!

Cat en haar man zitten middenin het adoptieproces. Op MeerVoorMamas.nl schrijft ze over de reis naar hun langverwachte kindje. Cat schrijft onder een pseudoniem. Lees alle delen van ‘de weg naar adoptie’: Deel 1: in blijde afwachting Deel 2: we zijn goedgekeurd! Deel 3: de kinderkamer inrichten, blauw of roze? Deel 4: de intake bij het adoptiebureau Deel 5: Onze wens even pauzeren Deel 6: Alternatieven voor adoptie Deel 7: Een plotselinge wending Deel 8: Wachten op het telefoontje Deel 9: Spanning bij ieder telefoontje Deel 10: Is mijn kinderwens wel groot genoeg? Deel 12: Een nieuw jaar met hopelijk nieuwe kansen Deel 13: Adoptiewereld in beweging Deel 14: Boeken over adoptie Deel 15: Op zoek naar kracht en energie